ONKO-DAY kanserli melekleri 'in

ONKO-DAY kanserli melekleri 'in

Meme kanserini yenmeyi basaran Onko-Day Yönetim Kurulu Baskani Füsun Önen "Önümde annem gibi kuvvetli bir kadin modeli varken benim hayattan vazgeçmem imkânsizdi" diyor

Sabah Bursa bu hafta çok güçlü bir kadina Onko-Day Yönetim Kurulu Baskani Füsun Önen'e konuk oldu.

Sohbetimizin ana konusu, çagimizin vebasi kanserdi. Kendisi de meme kanseri olan ve geçirdigi 9 operasyonun ardindan basarili bir tedaviyle hastaligi yenmeyi basarani Önen, "Beni inanç, cesaret ve sevgi ayakta tuttu" diyerek yasam sirrini verdi bize...

Onkoday ne zaman ve ne amaçla kuruldu?

Uludag Üniversitesi Onkoloji Dayanisma Dernegi 1997'de Uludag Üniversitesi Rasyasyon Onkolojisi bölümündeki hastalar arasinda bir dayanisma yaratmak amaciyla tedavi görmüs eski hastalar, hasta yakinlari ve bölüm çalisanlari tarafindan Prof. Dr. Kayihan Engin tarafindan kurulmustu. Ben de 1999'da meme kanseri tanisi konulmasinin ardindan tanistim bu dernekle. Dernegin amaci hastalarin arasindaki sosyal dayanismayi saglamak, kanser konusunda yapilan bilimsel çalismalara destek vermek ve toplumu kanser konusunda bilinçlendirmek.

Kanser hastalari nasil yasarlar?

Kanser tanisi almis her insan ilk önce ölümü düsünür. Yani kanser esittir ölüm demektir hasta için. Ancak bunu yasarken böyle olmadigini anliyorsunuz. Kanserle yasamin var oldugunu biz eski hastalar topluma anlatmaya ve kanitlamaya çalisiyoruz. Elbette zor bir süreç. Tedavi sirasinda ölümü düsündügünüz gibi yasama tutunmayi da düsünmeniz ve hatta bunu ön plana çikarmaniz gerekiyor. Aileniz, arkadaslariniz, dostlariniz etrafinizda bir çember olusturunca hayatta vazgeçmek mümkün degil zaten. Bu nedenle biz, yalniz kalmis hastalarimiza aile, arkadas, dost olmaya ve onlara yalniz olmadiklarini hissettirmeye çalisiyoruz. Her 15 günde bir U.Ü. Onkoloji Merkezi Radyo Terapi Bölümündeki hastalari ziyaret ediyoruz.

Hikâyenizin en trajik bölümü neydi?

Benim hikayemin en trajik bölümü benimle degil annemle ilgili aslinda. Bana meme kanseri tanisi konulduktan ve geçirdigim operasyonlarin ardindan kemoterapi tedavisi alirken annem de memesinde bir kitle oldugunu fark ediyor. Ancak o dönemde alzaimer hastasi babama baktigi için ve ben de kemoterapi oldugum için bu kitleden kimseye bahsetmiyor. Benim tedavim bittikten sonra annemin de meme kanseri oldugunu ögrendik ancak artik çok geçti. Ilerlemis bir meme kanseri tanisinin sonunda dönüsü olmayan bir yola girmistik annem açisindan. Anneme 'Bunu fark ettiginde neden tedavine baslamadin' dedigimde bana 'Sen kemoterapi oluyordun, benim yerimde sen olsaydin evladina bu kötülügü yapar miydin?' dedi. Hastaligimin en trajik bölümü bu anlardi. Annemi meme kanserinden kaybettim ve önümde böylesine güçlü bir anne modeli varken, benim hayatima böylesine deger veren biri varken, benim hayattan vazgeçmem düsünülemezdi.

Devletin ve belediyelerin size destekleri neler oluyor?

Destekler konusunda sansli bir dernegiz. Tüm belediyelerle çok güzel etkinlikler, projeler düzenliyoruz. Su an içinde bulundugumuz konsept hasta rehabilitasyon merkezi ve konuk evi. Sehir disindan gelen hastalarimizin tedavi süresince insani kosullarda konaklamalari için yaptirildi bu binalar. Belediyelerle, il saglik müdürlügü ile ve bakanliklarla çok güzel iliskiler sayesinde Türkiye'de bir ilki gerçeklestirerek böylesine güzel konsepti olan bir tesis kazandirdik hastalarimiza. Yildirim Belediyesi ve Il Saglik Müdürlügü ile birlikte yürüttügümüz büyük bir proje var. Mahalle bazinda dolasarak, kadinlara kendi kendilerine elle meme muayenesi yapmayi ögretiyoruz. Tüm Yildirim ilçesini bitirene kadar devam edecegiz. Kadin isçi agirlikli fabrikalara da giderek sürdürüyoruz projemizi.

Neler yasadiniz projeyi yürütürken?

Kadinlarin bedenlerini tanimadiklarini fark ettik. Pek çok kiside hastaligin teshis edilmesini sagladik. Yildirim'dan sonra umarim diger ilçelerde de bu projeyi sürdürürüz.

Bursa kanser tedavisinde ne durumda?

Bu konuda çok sansli bir iliz. Özel ve devlet kurumlari çok basarili tedavi süreçleri yürütüyor. Bir üniversite hastanesinin sehrimizde olmasi da büyük avantaj. Hastalarimizin yogun psikolojik destege ihtiyaci oluyor. Bizler bu nedenle yasadiklarimizi hastalarimizla paylasmaya çalisiyoruz. Özellikle kemoterapi sirasinda kesinlikle bir ugras terapisi uygulanmali. Bu nedenle merkezimizde bir atölyemiz var. Isteyen taki yapabiliyor, dikis dikebiliyor ya da evlerinin önündeki çiçeklerle ilgileniyor.

Kanser tedavileri konusunda özellikle bilinmesi gereken püf noktalari nelerdir?

0-18 yas arasindaki tüm vatandaslarin tamamiyle devlet güvencesinde oldugu gerçegini unutmamak gerekiyor. Devlet bu vatandaslarin tüm kanser tedavilerinin ücretsiz karsilanmasini sagliyor. Pek bilinmeyen, israrla istenmesi gereken bir hak bu. Bu nedenle kanser tedavisi yaptiramiyorum diye bir sey yok. Ikinci bir durum ise kanser tedavisi sonucunda herhangi bir uzvunu kaybetmis bir hasta bu kaybindan dogan özürlülük durumunu devlet hastanelerinde tespit ettirerek özürlü haklarindan yararlanabiliyor.

Kanser olmak ölmek demek degil...

Kanser hastalari hayata nasil tutunur? Öncelikle yasamak isteyeceksiniz. Ben 40 yasindaydim meme kanseri tanisi kondugunda, henüz emekli olmustum. Lise ikinci sinifa giden bir çocugum vardi. Elbette tani konuldugunda kendimi bir duvara toslamis gibi hissettim. O toslama aninda yaninizda elini tutabileceginiz birini ariyorsunuz ve ben bu konuda çok sansli biriyim. Etrafimda büyük bir sevgi çemberi olusturdular. Bu süreci atlatmak için hedefler koydum. Evladimla ilgili hayaller kurdum onun üniversiteye gitmesini, is sahibi olmasini, evlenmesini hayal ettim. Kanser olmak ölmek demek degil. Ölüm hayatimizin her aninda yani basimizda aslinda. Bunu kabul ettikten sonra hastaligi kabul edebiliyorsunuz.

sabah