TEKEL İŞÇİLERİ MÜCADELEYE DEVAM

Tekel isçileri pes etmediler, sonunda seslerini duyurdular.

Ama bunun için gerçekten çok azimli davrandilar.

Türkiye’de isçi-emekçi hakkina hukukuna duyarli çevreler zaten çok sinirli. ‘Adi sol’ çevrelerin bir kismi, ulusalci olup vatan kurtarmaya, diger kismi ‘demokrat’ olup önceleri emek siyasetlerine mesafe koyup, simdilerde darbe avciligi pesine düsünce iyice yalniz kaldilar.

Büyük medya zaten dogasi geregi, oldu bitti isçiden emekçiden hazzetmez. Simdilerde bir de iktidar korkusu eklenince uzun süre bunca insanin magduriyetini pek mevzu etmedi. Ama eylemciler direndi ve sonunda seslerini duyurabildiler.

Ben öteden beri, ‘eski kafali solcu’ olarak yaftalanmak pahasina, bu tür konulara son derece duyarliyim. Münhasiran özellestirme konusunda yazdiklarim, arsivlerde mevcut. Buna ragmen, son günlerde beni hedef alanlar, yazdigim medya kurulusu nedeniyle, enerji sektöründeki özellestirme konusunda ses çikarmadigimi bile söylemisler.

Bu konuda ne kadar ses çikardigima Petrol-Is Sendikasi’ndaki arkadaslar sahittir.

Birkaç gün önce, bir haber kanalinda, Tekel eylemcilerini bulunduklari yerden kovmak için, mazeret olarak oradan geçen aileler ve esnafin sikâyetini bahane edenlere karsi, halkla yapilan bir röportaji izledim. Birçok insan, mülki amirlerin iddialarinin aksine eylemcilere destek veriyordu. Bunlardan biri, bir kadin, “Ben çocugumu özellikle bu yoldan geçiriyorum, görsün diye, ne yani hiçbir sey olmuyormus gibi mi yasayacagiz?” dedi. Sadece bu kadin bile, benim için Türkiye’den umutlanmak için çok iyi bir teselli oldu.

Ama bu kez, büyük bir suçluluk hissi duyuyorum, çünkü, ben de bu konuda içimden gelenleri yapamadim. Tam bu esnada kara bir propagandanin hedefi haline geldigim için, Tekel isçileri mevzuunu vurgulayip, bu hakli eylemin baska yerlere çekilmesinden çekindim. Dondurucu soguk altinda neler çektiklerini görüp, hiç olmazsa maddi yardim kampanyasi baslatalim dedim, es dost, “Deli misin, bir yandan ‘sivil istibdat’ tartismasi çikarmak, diger yandan ‘ahaliyi hükümete karsi kiskirtmak’ diye yaftalanir, örgütlü suç bile isnat edilir, kendini Silivri’de bulursun” dedi. Maksat hasil olmadigi gibi, adamlarin direnisi de güme gider, zaten ‘iç düsman’ ilan edilirler diye de düsündüm. Sonuçta, bu insanlara içimden gelen destegi veremedim. Haklarini helal etsinler. Dogrusu bu ülkenin emekçisinin hepimiz üzerinde hakki var.

Ve iste böyle bir ülkede yasiyoruz. Emekçinin hak mücadelesine destek olmak için bile bin düsünüp, bir konusabildigimiz bir ülkede. Yani bazilarinin, daha demokratik bir ülkeye gidiyoruz, o nedenle ‘gölge etmeyin’ dedigi, Tekel isçisinden, bazi seylere en ufak itirazi olan herkesin gölge sayildigi, darbe planlarini sulandirmakla, dikkatleri baska yöne çekmekle, karanlik islere bulasmakla suçlanmanin an meselesi oldugu bir ülkede.

Böyle bir demokrasi özleyen var ise herkese hayirli olsun.