Aşk-ı Memnu'dan TEKEL direnişine

Ask-i Memnu’dan TEKEL direnisine

Direnisin basindan bu yana sayfalarimizi çok defa onlara açtik. 8 Mart Emekçi Kadinlar Günü’nde de sözü TEKEL isçisi kadinlara birakalim istedik. Biz sorduk, onlar her zamanki içtenlikleriyle yanitladilar.

TEKEL direnisi ile birlikte hayatinizda ne degisti?

Emine: Yevmiyemiz kesilmesin derdinde sadece paramizin pesinde kosan insanlardik. Evdeki is, temizlik, ve dizilerdi hayatimiz. Dizilerdeki perdeleri, yemek takimlarini begenir onlara özenirdik. Gerçekten yasamadigimi, su saate kadar bosuna yasadigimi gördüm direnisle birlikte.

Mukaddes: Çooook. Mücadele etmeyi ögrendim. Çok güzel insanlar tanidim. Çok güzel dostlarim oldu. Direnisin ilk günlerinde evlerinde kaldigim bir aile geçmiste yasadiklarini, ne kadar çok mücadele ettiklerini ve bugün attiklari o tohumlarin TEKEL direnisinde yeserdigini görmekten ne kadar mutlu olduklarini anlatmislardi bana. O aile o kadar iyi insanlardi ki, keske adiniz komünist olmasa demistim. Artik bu aniyi gülerek anlatiyorum.

Birnaz: TEKEL direnisi ile birlikte siyasete bakisim degisti. Sistemin dayattiklarini reddetmeye basladim. O güne kadar sistem ne verdiyse onu kabul etmistim. TEKEL direnisi ile bundan siyrildim.

Nazan: Direnisle birlikte eve girmez oldum. Eskiden isten eve evden ise giderdim. Sendikanin ne oldugunu bile bilmeyen bir insandim. Eylem dönüm noktasi oldu hayatimda. Hayatim is ve evdi; dizi bagimlilariydik. “Yaprak Dökümü”, “Ask-i Memnu”ydu hayatimiz. Hayatimiz pembe dizilerden ibaretti. Hiçbir soysal faaliyetimiz yoktu. Tiyatro sinema nedir bilmezdik. Oysa simdi kendimi ise yarar hissediyorum. Birçok insani tanima firsatim oldu. Eskiden önyargili oldugumuz insanlar – örnegin Diyarbakirlilar- mücadele arkadasimiz oldu. Mücadelede insanlari gerçekten tanidik; artik insan sarrafiyiz. Örgütlenmeyi ögrendik. Paylasmayi ögrendik. Sadece biz degil çocuklarimiz da çok sey ögrendi. Daha önce TEKEL’in alkollü içecekler bölümü kapanip da Istanbul’da çalismam gerektiginde, kizlarim çok sorun çikarmisti, üniversite sinavindan düsük puan almayi bile benim suçum ilan etmisti. Simdi iki ay Ankara’dayken “Anne arkandayiz” diyen çocuklarimiz var.

Fadime: Birçok sey ögrendik. Hayatin nasil oldugunu ögrendik. Birlik beraberligi ögrendik. Kadin olarak ayaklarimizin üzerinde durmayi ögrendik. Eslerimiz olmadan hayatin üstesinden tek basimiza gelebilecegimizi ögrendik. Çocuklari evde yalniz birakip Ankara’ya direnise gittik. Ev alt üst oldu ancak Ankara’da olmayi tercih ettim. Izmir’e geldigimde bile aklim, kalbim Ankara’daydi.

TEKEL direnisine katilmis bir kadin olarak bütün emekçi kadinlara neler söylemek istiyorsunuz?

Emine: Evlerinde oturan kadinlar yumurtalarindan çiksinlar, dirensinler. Biz biraz geç ögrendik ama temiz oldu. Rica ediyorum kendilerini gelistirsinler.

Birnaz: Çocuklarinin gelecegi için gündemi takip edip hayata karissinlar ve mücadelenin bir ucundan mutlaka tutsunlar.

Fadime: Bizim yanimizda olsunlar. Eylemlerimize katilsinlar, etkinliklerimize katilsinlar, ögrendiklerimizi onlara da ögretelim.

Nazan: Herkes isine ekmegine sahip çiksin. Mücadele etmeyi ögrensinler. Özellikle kadinlar mutlaka çalissinlar. Hayati ögrensinler, kimseye bagimli yasamasinlar.

Mukaddes: Dirensinler. Hiçbir seyden korkmasinlar.

                                                                                                          solhaber