Yoksulları konuşan yok!

BAYRAM BENIM NEYIME KAN DAMLAR YÜREGIME

Sanki onlar yoklar!

Yoksullar hiç gündemimize gelmiyor.Sanki onlar yoklar!

Yoksullar bu ülkenin görünmezleri,asil bayram kanli kavgalari ve korkunç yoksullugu bitirince olacak!

Üstelik eger fert basina gelirin yoksulluk sinirinda ise ve bu durum dört yildir bir türlü degismiyor ise buna ‘sürekli yoksulluk’ deniyor…

Türkiye’nin yüzde 15,1’i ayni zamanda sürekli yoksul, gelirleri milim kipirdamiyor, yoksullar ve hep yoksullar.

Maalesef esas konusulmasi gereken temel ve agir sorunlari hiç konusmadan top dolandiriyoruz.

Yoksullar hiç gündemimize gelmiyor.

Ülkenin üçte birinden fazlasi ‘oturulmasi zor’ konutlarda yasiyor ve kislari üsüyerek geçiriyor.

Yoksullarin kötü evlerde ve üsüyerek yasamalari da siyaset gündemimize pek girmiyor.

Beklenmedik harcamalar, evden uzakta bir haftalik tatil, ödeme zorlugu, iki günde bir et, tavuk, balik içeren yemek, evin isinma ihtiyaci, çamasir makinesi, renkli televizyon, telefon, otomobil sahipligi olarak belirlenen dokuz maddeden en az dördünü karsilayamayanlar ‘ciddi finansal sikinti’ çeken kesim olarak tanimlaniyor.

Ekonomik nedenlerden dolayi yukarida belirtilen maddelerin en az dördünü karsilayamayanlarin orani 2014 yilinda yüzde 29,4 oldu.

Nüfusun yüzde 66,5’i konut alimi ve konut masraflari disinda taksit ödemeleri ve borçlari oldugunu, yüzde 68,7’si ‘evden uzakta bir haftalik tatili’, yüzde 29’u ‘beklenmedik harcamalarini’ ve yüzde 68,4’ü ‘yipranmis ve eskimis mobilyalarini yenileme ihtiyacini’ ekonomik nedenlerle karsilayamadigini beyan etmektedir.

Tabii bu egitim düzeylerinin içerigine ve kalitesine hiç girmiyorum… En ilerisi dâhil orada da derin bir sefalet oldugunu maalesef her gün, her yerde görüyor ve yasiyoruz.

Yukaridaki rakamlar aslinda toplumun durumunu hiç konusulmayan açilardan ortaya çikariyor.

Belki de o nedenle görmek ve konusmak istemiyoruz…

Yoksullar bu ülkenin siyasi ve ekonomik gündeminin ‘görünmezlerini’ olusturuyor.

Gelir dagilimindaki korkunç farkliliklar, yoksulluk sinirinin altinda ezilenler, kötü konutlarda üsüyerek hayat tüketenler, kendilerine toplumun gündeminde bir yer bulamiyor.

Sanki onlar yoklar.

Bir bayram haftasinda bu üzücü konular belki fazla agir…

Ama unutmayin onlar da bayrami yasayacak ve onlar bayrami sizin gibi yasayamayacak.

Bunun sikintisini hissetmemiz lazim ki bir çare de düsünelim.

Herkese iyi bayramlar diliyorum.

Ama bizim asil bayramimiz, bu ülkede kanli kavgalari ve korkunç yoksulluklari bitirdigimiz zaman olacak.

Umarim bu ülke öyle bir bayrami da kutlar bir gün.

Mehmet Altan