Pozitif habercilik

POZITIF HABERCILIK

Buna imaj haberciligi diyenler de var. Bir baska deyisle bardagin dolu tarafini görmek.

Yönetimlerle ilgili her zaman olumlu haberler yapmak. Yönetimleri elestirmemek olarak da ifade edebiliriz.

Yönetimlerle ilgili her asamada gelismelere pozitif yaklasmak... Bu en küçük yerel birimlerden en yüksek devlet yönetimine kadar oldukça yaygin. Bir belde belediye baskanindan tutun da Basbakan’a kadar her yöneticinin beklentisi.

Köyümüzü kötü tanitmayalim, ilçemizle ilgili olumsuz bir görüs ortaya çikmasin, ilimizle ilgili elestirel haberler yapmayalim ve ülkemizin imajini zedeleyecek yayinlardan kaçinalim…

Artik haberlerde bu anlayisin iyice sirittigini görüyoruz.

Bir ilçenin belediye baskaniyla ilgili haberlere bakiyorum; Baskani öne çikarmak için zorlanilarak üretilmis haberler… Baskan cenazeye katildi, Baskan dügüne gitti, Baskan kaldirim taslarini boyatti, Baskan sehit eslerini ziyaret etti, Halkimiz Baskani çok seviyor, Vatandas Baskandan çok memnun gibi onlarca haber.

Gazeteciligin genel felsefesinde var olan köpekle adam iliskisini hiç hatirlayan yok. Hani Köpek adami isirdiginda haber olmaz da adam köpegi isirdiginda haber olur ya! Elbette baskan cenazeye gidecek, elbette baskan kaldirim taslarini boyatacak, elbette baskan sehit ailelerini ziyaret edecek, etkinliklere katilacak.

Bunlara katilmadiginda haber olur.

Eski Giresun Valisi Dursun Ali Sahin’in kulaklari çinlasin; Arkadaslarimiza Giresun’la ilgili olumsuz haber yapmamalarini hatirlatmisti geçmiste.

Bu en küçük birimden en yüksek devlet yönetimine kadar böyle!

Ve çok yayginlasti.

Hep iyi seyler yazmak, hep olumlu haberler yapmak.

Bu isleri yapan bir grup ortaya çikti son yillarda. Ülke yönetimiyle ilgili sürekli olumlu haberler yapan bir grup… Ülkenin imajini korumayi görev sayan bir grup! Mahallenin namusunun kendisinden soruldugunu düsünen mahalle kabadayisi sanki! Ülkenin imaji onlardan soruluyor.

Pozitif haber yapan bu grubun en küçük birimden en yüksek devlet yönetimine kadar özel ayricaliklari vardir. Baskanlarin toplantilarina çagrilmak veya Basbakan’in uçaginda yer almak gibi. Onlarin basin organlarina ilan ve reklam verilmesi gibi. Ya da bir baska yolla kaynak saglanmasi gibi… Ülkenin imajini kurtariyorlar ya, bunun da bir karsiligi olmali.

Baskan suyu olmayan bir köye gider ve bir etkinlige katilirsa onu takip eden pozitif haberci o köyün suyunun olmadigini yazmaz da baskanin ayran içtigini yazar. O ülkede maden kazasinda 300 kisi ölür de pozitif haberci Basbakan’in bilmem nerde yaptigi bir açilisi yazar.

Maksat ülkenin imaji zedelenmesin. Maksat gelismelere olumlu yaklasalim. Memleketimizi kötülemeyelim. Bardagin dolu tarafina bakalim.

Bunun, yöneticilere zarar verdigini ne zaman anlayacagimizi merak ediyorum. Bu haberleri okuyan yöneticinin “ Ben neymisim be abi!” dedigini duyar gibi oluyorum.

Bunun sonucunda da yaptigi her seyin övülmesiyle kusurlarini ve eksiklilerini göremeyecegini düsünüyorum. Basinin,  habercinin görevi yönetimin dogru yanlis her yaptigini alkislamak degil ki!

Deyim yerindeyse pozitif haberler yapacagim diye yöneticilerin dalkavuklugunu yapmak habercilik olmamali. Yönetimin icraatlari ortada, haber degeri olanlari kullanirsin, eksiklerini elestirirsin. Seçim dönemlerinde topluma verilen sözler vardir, kamu adina bunlarin takibini yaparsin.

Adam 28 günde 28 proje demis, bunlarin birakin 28'ini,2'sini hayata geçirememis biz yine de pozitif habercilik yapacagiz öyle mi? 

Yapanlarin yolu açik olsun!  

Haber : Nihat Öztürk