Hosgörü, bir erdemdir!
Insanin kendisi gibi düsünmeyenin düsüncesine saygili olmasi
ve anlayis göstermesidir.

Hosgörülü insan adildir.
Kimseyi kendisine benzetmeye çalismaz,
kendi gibi olmaya zorlamaz.

Tek dogrunun kendi dogrusu oldugu gibi bir saplantisi bulunmaz.!

Insanlari siyasi görüsü ve etnik kimliklerine göre siniflandirmaz
Kimseyi ‘ötekilestirme' hastaligi bulunmaz.
Empati duygusu vardir
Vicdani pusulasidir

Hosgörülü insanlardan olusan bir ülkede;
Kimse kimseyi sevmek zorunda olmadan haklarina saygi duyar.
Her mezhepten, her siyasi görüsten insan bir arada,
birbirlerinin dogrularina dokunmadan,
tahammülsüzlük göstermeden,
çomak sokmadan bir arada yasar.

Bir de horgörü vardir:
Hosgörünün hemen karsisinda durur,
gözlerini kisarak, yüzünü burusturarak bakar.

Horgörü,
Bir görme bozuklugudur çünkü!
Hem yakinindakini
hem de uzagindakini görmek istedigi gibi görür!

Cahillikle, bencillikle beslenir.
Önyargilarla büyür, gelisir.
Öfke ve siddetle en yüksek konuma kadar yükselir.
Utanmaz, pismanlik duymaz
Vicdani yoktur!

'Bana benzemeyen kötüdür’ der,
tüm var etmeye gücü yetmeyenler gibi, yok eder!
Bombalar!
Kursunlar!

Eger insan vicdanini yitirirse,
Eger inanç toplumsal kurallara bürünürse,
Eger toplum gözlerini görmek istedigine çevirirse
Hosgörünün yerini horgörünün almasi kaçinilmazdir!

Hosgörü birlestirir,
Horgörü ayristirir!

Hosgörü uzlastirir,
Horgörü çatistirir, kutuplastirir!

Horgörü savasi yikimlari körükler
Hosgörü ise barisi...

Hosgörülü insan,
Isik yakar
Türkü yakar...

Horgörülü ise
insan yakar!

Toplumsal hosgörünün, barisin ve kardesligin yasanacagi günlerin özlemiyle,
Herkese Iyi Bayramlar

Meltem Budan Nalbant
(Objektif Gazetesi Temmuz 2016)