Osmanlıca olmalı!

Osmanlica olmali!

1979 Yili yaz aylarinda Zonguldak Kozlu Atelyelerinde ögrencilik staji yapmistim.Atelyede çalisan elektrikçi bir usta vardi.Nereden merak sardi,nasil ögrendi bilmiyorum ama,çok güzel ve her daim Osmanlica konusurdu.Siir yazardi,bizlere okurdu.O zamanlar Osmanlica da ayri bir hava,ayri bir lezzet bulmustum.Türkçe’den farkli degisik bir seyler vardi budilde.Çokkibardi,kentliydi,aristokratti,edebiyat diliydi...

 Üniversite ögrenciligimizin geçtigi 1988 yili bahar aylarinda bir gazetenin düzenledigi "Gençlik Ne Istiyor" isimli panele arkadasim,dostum Levent Balkan ile konusmaci olarak katilmistik.Ben 37 yildir bagirdigim gibi,'Tek tip yetistirilmek istemiyoruz,bilimin üretildigi,özerk,özgür ve demokratik bir üniversite istiyoruz' seklinde haykirmistim.Levent ise üniversitelerdeki baskilara degindikten sonra,üniversitelerde Avrupa dillerinin yani sira Osmanlica da okutulmasini önermisti.Geride kalan 27 yilda gelen giden hükümetlerden beni sallayan olmadi.Ayni terane son sürat devam ediyor.Ülkede egemen iki temel zihniyetten Islamci,mukaddesatçi kesim de,Kemalist,Atatürkçü kesim de,toplumu hep kendi zihniyetlerine göre dizayn etmeye çabaliyorlar.Her ikisi de toplumun tamami bizim gibi düsünsün,bizim gibi davransin,bizim gibi yasasin istiyorlar.Ikisinin de farkliliklara tahammülü yok.Özgür insan,özgür düsünce hak getire.Neyse ki,27 yilin sonunda yeni hükümet Osmanlica dersleri getirerek,sevgili Levent'in önerisini kismen de olsa hayata geçirmis oldu.Bu konuda kemalistler gibi düsünmüyorum.Belki de bundan sonra yeni kusaklar divan siirinden daha fazla haz alirlar.

Haber : Av.Orhan Kiliç