Görele'ye dönen emeklilerin degerini bilelim

Herkesin malumudur ki,Görele'de ekmek yok!

Fabrika yok,gelir getirecek ekonomik gereksinimlerden yoksun olan Görele çocuklari solugu gurbette alir.

Gözümüzden sakinarak büyüttügümüz çocuklarimiz büyük sehirlerde,metropollerde amansiz bir yasam mücadelesine sürüklenirler.

Hele de bir meslekleri yok ise ekmek kavgasinin mücadelesi katmerlenir.

Çogunlukla asgari ihtiyaçlarini karsilamaya denk gelebilecek çok cüzi gelir karsiliginda en verimli çaglari heba olur.

Öyle,böyle derken artik emekli olanlarin nerede yasanacagi karari verme zamani gelip çatmistir.

Kimi emekli hemsehrilerimiz,Görele'ye dönmek istemezler çünkü metropolde edinilen aliskanliklarini Görele'de sürdüremeyeceklerini düsünerek tatil beldelerine yerlesirler.

Kimi emekli hemsehrilerimiz,çocuklarinin ikbalini düsünerek çok isteseler bile,Görele'ye dönemezler.

Ancak,çogu Görele'li hemsehrilerimiz emekli olduklarinda Görele'ye dönerler.

Iste bu dönüs yapan ve Görele'ye yerlesen emeklilerimizin kiymetini bilmeliyiz.

Onlar eger isteselerdi çalistiklari sehirlerde yasam sürebilirlerdi oysa onlar kalan ömürlerini Görele'de,bizlerle geçirmek arzusuyla dönüs yapmis degerli insanlardir.

Görele'ye dönüs yapan her bir emekli,buraya sadece kendisi gelmiyor,gelirken emekli tazminatini ve maasini da getiriyor.

Kimi baba ocagini tamir ettiriyor,kimisi ev satin aliyor,evine esyayi buradan aliyor, bakkala, nalbura,berbere,çayocagina,magazaya,..

Velhasili,bütün birikimlerini her sekilde Görele'de harciyor.

Her bir emekli demek,en azindan maasini Görele ekonomisine katmis demektir.

Emekli olduklarinda Görele'ye yerlesen emeklilerimize hosgeldiniz diyoruz,onlara saglikli ve uzun ömürler diliyoruz.

Ya baska bir yere gitseler ne yapardik.