Yazilacak o kadar çok sey birikti ki ve gidilecek yollar...

2018 Yili mart ayinda Rize cezaevinden firar etmek zorunda kaldim ve iki sene firar gezdim. 

2020 Yili 20 nisanda infaz indiriminden yararlanmak için Kandira cezaevine giris yaptim. Üç ay hapis yattiktan sonra, mahkumlara 2 aylik pandemi izinleri kapsaminda tahliye olup Görele'ye döndüm. 

Döndüm ama Akp çetesi tarafindan hakkimda açilmis onlarca dava ile karsi karsiya kaldim.

Ve yeni bir hapis tebligati alinca artik ülke disina çikmaya karar verdim. Çünkü bu durumu artik gögüsleyecek bir durum kalmamisti.

Ben aksamdan yaziyorum sabahtan karakola ifadeye çagiriyorlardi.

Bende yazi ve haberlerimi özgürce yazabilmek için 2021 yilinda 16 nisanda Meriç nehrinden Yunanistan'a geçtim ve iltica talebinde bulundum. Fakat, Yunanistan, mültecilere hiç bir imkan sunmuyordu. Ne kalacak bir yer nede maddi bir destek vermeyince orada kaldigim 9 aylik süreçte bütün harcamalar benim üstümde kalmisti.

Bu durumu daha fazla sürdüremeyecegini anlayinca da oradan Isviçre'ye gelmek zorunda kaldim.

Isvicre, Avrupa ülkeleri içerisinde en erken oturum karari veren bir ülkeydi ve refah düzeyi yüksekti. Ayrica, mültecilere sundugu imkanlar digerlerine göre daha fazlaydi. Isviçre'de iki ay içinde oturum karara baglanirken bu diger Avrupa ülkelerinde üç bes seneyi buluyordu.

Bütün bu nedenlerle demokratik Isviçre'yi tercih ederek 3 ocak 2022 tarihinde resmi müracaatta bulundum ve an itibariyle bütün islemlerim bitmis durumdayim. Artik, oturum hakkinda verilecek olan kararin ilanini bekliyorum.

Genel hatlariyle bu durumdayim.

Daha iyi imkanlara kavustugum süreçte güncel haberlerle sizlerle beraber olmayi arzu ediyorum.

Çok sikintilar içinde oldugunuzu biliyorum ve görüyorum. Toplum olarak bu sikintilarin üstesinden geleceginize yürekten inaniyorum ve sizleri seviyorum. 

Simdilik hosçakalin