Görele Sol Platformu | Hýrs, Kibir ve Para

Açýklama:
Kategori: Köþe Yazarlarý
Eklenme Tarihi: 04 Ocak 2021
Geçerli Tarih: 16 A?ustos 2026, 10:32
Site: Görele Sol Platformu
URL: https://www.gorelesol.com/yazar.asp?yaziID=26914

Bütün din kitaplari insanlarin iyi, ahlakli ve dürüst, adaletli, bilgili ve bilinçli olmalarini söyler. Bu özelliklere sahip olabilmek için de çaba sarf edilmesi gerektigini belirtir. Bazi insanlar konusurken dogru ve dürüstlükten bahsederler. Bazilari malini mülkünü yoksula, fakir fukaraya dagitirken çok yardim sever oldugunu göstermek için yaninda kamera ile dolasir, bazilari ise alisverislerinde hakkaniyetli davrandiklarini, harama el uzatmadiklarini, kimseyi kandirmadiklarini söylerler. Dillerinden Allah kelamini düsürmediklerini, yaratandan ötürü yaratilani sevdiklerini söylerler, ama kendi gibi olmayana, kendi görüs ve düsüncesinde olmayana selam bile vermezken, agaca, yesil örtüye, topraga düsmanca saldirip, talan ederler.

Lafa gelince her sey güzel ve düzgün. Ayrica dünyanin en sicakkanli milletlerinden biriyiz. düsenin elinden tutariz, iyilik severiz. Peki o zaman, toplumda siddetin bu denli artmasi, hayvanlara kötü davranilmasi, kadinlarin katledilmesi sonra da yakilmasinin sebebi nedir? Eger bir toplumda saygi yok olursa, nezaket ve hosgörü yoksa, vicdanlar körelmisse, kisaca insani degerler ortadan kalkarsa, o toplumda kargasa yasanmamasi kavga ve siddet olmamasi imkansiz hale gelecektir. Herkesin dini inancina, yasayis biçimine, kültürüne, düsünce ve ifade özgürlügüne, hak ve hukukuna saygi gösterilmeli, inancina ve siyasi görüsüne de saygili olunmalidir. Fakat hakarete varan konusmalar her gün yazili ve görsel basinda karsimiza çikiyor, insanlari ötekilestirip ve ayristirip farkli kaliplara koymak bir türlü terk edilmiyor.

Bu türlü konusmalar ve davranislar ise, toplumun bazi kesimi tarafindan itibar görüp alkislanmaktadir. Milletin karsisinda ahkâm kesip, din-i imani kimselere birakmayan, geçmis hikayelerle millete yön tayin edenler, konusurken kin ve nefret kusanlara, milleti aldatip kandiranlara söyleyecek sözleri, soru soracak cesaretleri nedense yoktur. Fakat bunlara göre zaten sorgulamak yasak,soru sormak yasak, sükût ile dinlemek var, konusmak, sakalasmak yasak, camdan disariya bakmak yasak, saçini basini açmak yasak, eglenmek, oynamak, gülmek, dans etmek yasak, hamama gitmek, denize girmek yasak degil mi? Ama, insanlarin yasayis biçimlerine karismak, onlara iftira atmak, her türlü hakareti etmek, dinsizlikle, imansizlikla suçlamak serbest, ögle mi?

Her sözü yalan ve iftira olan, hirsizlik yapan, yetim malina el uzatip yiyenlere saygi gösterilirken, dogru söyleyeni dokuz köyden kovduklari gibi, iftiraci ve yalanci ilan edip toplum nezninde itibarsizlastirip etkisiz hale getirmeye ugrasiyorlar. Bu da toplumun ruhi dengesinin bozulmasina sinir kat sayisinin artmasina sebep olmaktadir.

Konustuklariyla yaptiklari, birbirini tutmayan, renklerini ve sekillerini anlamakta güçlük çekeceginiz insan tipleriyle toplum içinde içiçe yasadigimizi da unutmayalim. Insan karakterini yakindan ilgilendiren bu türlü davranislar, dürüst, karakter sahibi, ahlakli ve namuslu insanlar tarafindan kaygiyla ve üzüntüyle izlenmektedir.

Bazi insanlar ise ne olursa olsunlar hangi makam ve mevkide bulunursa bulunsun her türlü zalimligi, hileyi, her türlü yalani, iftira atmayi, aldatma ve kandirmayi yapsalar da birakin toplumda saygi ve hürmet görmelerini, yaptiklari her iste alkis almalarini kimse onlarin yaninda konusamaz bile. Bu da o toplumun ne kadar çürümüslük içinde debelendigini göstermez mi? Eger bir toplum, dogru ve dürüst olanlarin degil de ikiyüzlü yalan ve iftiracilarin sözleriyle hareket edip istikamet belirlemeye baslarsa, iste o toplumun milli ve manevi degerleri de bir zaman sonra ortadan kalkmis olur.

Bakiniz Peygamber efendimiz (S.A.V) ne diyor: Sadakalarin en kiymetlisi, zalim hükümet adamlari yaninda söylenen dogru sözdür. Ümmetim, zalime zalim demekten çekinecek bir hale gelirse, Allahu teâla onlara yardim etmez.

Insanlar mutlu bir yasam sürdürebilmek istegi ile yasarlar. Günümüz dünyasinda, mutlu bir hayat sürdürebilmek için de paranin en önemli araç oldugu bir gerçektir. Bu gerçeklik insan hayatinda öyle bir yere sahiptir ki, adeta tanrisallasmistir.

Eger para, herkesi kapsadigina inanilan ve degismez kurallari olan bir din haline getirilirse, çile çektiren, hak hukuk tanimayip kendi dedigini yapan ve olmasi için her türlü yola basvuran insanlarin bir zaman sonra ilâhina dönüsür. Ondan sonra da her kim parayi ele geçirirse, gücü de ele geçirmis olur ki, bu da o gücün verdigi kuvvetle her seyi elde etmeye çalisir, her sey benim olsun ister. Bazi insanlar için para, çok büyük anlamlar içerir, onu ele geçirmek için hirsindan gözü bir sey görmez ve ormanlari talan eder, derelerin suyunu kurutur, deniz ve göl kenarlarindan rant elde etmek için gerekirse her seyi yapmaktan geri durmazlar. Bu tür insanlar, inandigi degerleri bile paraya satmaktan çekinmeyeceklerdir. Çünkü onlarin ilahi olmustur artik para. Bazi insanlar için ise herhangi bir kagit parçasindan ibarettir.

Lidya krali Krezüs (Karun) zenginligi mitolojilere konu olmustur. Antik çagin bilinen en zengin krali olan Krezüs mitolojiye göre, her tuttugunun altin olmasi için ilahlara yalvarir; bu dilegi kabul edilince mutluluga erisecegini sanir. Ancak çok zengin oldugu halde mutlulugu bir türlü bulamayan kral, aci içinde kivranarak ölür. (*)

Insanoglu, bazen rahmani bazen seytani düsüncelerin pesine düser ve böylelikle kendine istikamet belirlemeye çalisir. Ama belirledigi istikamet, kendisine büyük zararlar mi verir yararlar mi verir diye düsünemez. Fakat hangi düsüncede, hangi görüste ve inanista olursa olsun, ona en büyük zarari para hirsi dolayisiyla kibri verir.

Hak ve adalet diyerek öne çikan insanlar az olsa da önemli olan haksizlik ve zulüm karsisinda susmamaktir. Gücünü makamdan, maddi servetinden alan ve insanlara tepeden bakanlar, kibrinden dolayi Hz. Ademe secde etmeyen Iblise benzediklerini göremeyecek kadar da gözlerini hirs bürümüstür.