Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat | Resimleri Göster
Açıklama:
Kategori: Köşe Yazarları
Eklenme Tarihi: 04 Nisan 2016
Geçerli Tarih: 19 Nisan 2026, 19:52
Site: Görele Sol Platformu
URL: https://www.gorelesol.com/yazar.asp?yaziID=22878
Bugün komsuna,yarin sana
KISA BIR MESAJ
20 yasina geliyordu, 95 dogumlu,askerlik celp kagidi geldi,iki hafta
içinde Manisa'daki birligine acemi er olarak katilacakti.
Çarsiya indi, arkadaslarindan bir kismiyla bulustu, ögle yemegini
yediler pidecide, yolculuk ile ilgili planlar yapildi, eve döndü.
Birligine teslim olmasina 3 gün kalmisti, eve bayrak asildi, giden
gelen komsular, akrabalar, arkadaslar çogaldi, bavulu hazirlanirken annesi her
çamasirini kimse görmeden derin derin içine çekip koklayarak,yerlestirdi
bavula, Ablasi ,yeni evlenmisti karsi köyden, geldi annesine yardima, o da
çeyizindeki sabunlugu getirip koymustu bavuluna kardesinin.
Yemekler yendi, güle güle git, güle güle gel, askerlik dedigin göz açip
kapayincaya kadar biter laflari, dügün hüzün karisimi bir hava ile annesinin
babasinin ellerinden öpüp çikti sokaga onu 5 araba ile bekleyen arkadaslarina,
Göz yaslari bosandi yagmur gibi .Anasi oglunun o kokusunu derin bir nefes ile
içine çekti son kez, Arkasindan, anne kardes açik açik, baba,amca gizli gizli
akittilar göz yaslarini ardindan.otobüse bindirilirken üç kere alti okka havaya
atip, en büyük askerin bizim asker oldugu herkesin katilimi ile söylendi,
öpüsüldü, koklasildi,sevdigini de elini sikarak son kez gördü orada.
Acemi birliginden ,askerlik 7 gün erken bitsin diyerek izin kullanmadan
gitti Güney doguya.
Her gün olmasa da haftada 2-3 kere konusuluyor, o haber aliyor
köyünden, arkadaslarindan,bazende ''operasyona '' çikiyoruz, 1-2 gün arayamam
diyordu.
Babasi pek bilmezdi dua ama ''hayirlisiyla dönsün'' der içinden,annesi
ise kuran okurdu.
Kapi çalindi,annesi mutfakta pancar pisiriyor, yarmayi tencereye
döküyordu.Kocasinin geldigini düsünüp açti kapiyi, bir askeri jip, bir baska
askeri araba daha, ardinda bir ambulans,sokakta 8-10 kisi arabalarin etrafini
sardilar,önce anlayamadi neden geldiklerini, ambulansi görünce safça acaba kim
hasta oldu diyerek merakla bakindi etrafa.
Aglasanlari, çiglik atanlari,onun boynuna sarilanlari görünce, kaybetti
kendini.
Tanidik tanimadik binlerce kisi köyün yolunu tutmus, bassagligina
gelmislerdi...Gözler aglamaktan kizarmis, her sokak her ev Türk bayraklariyla
donanmis..garip bir sessizlik, ne müzik, ne eglence, ne tv, ne radyo....
9 ay önce,''en büyük asker bizim asker'' nidalariyla yolcu edilen
anasinin en küçük kuzusu simdi çarsida binlerce köylünün, kasabalinin bayraga
sarili tabutu beklerken hep bir agizdan ''sehitler ölmez, vatan bölünmez''
sloganlariyla karsilayip son yolculuguna ugurlaniyordu....
Bir kösede, arkadaslari disinda kimsenin bilmedigi sevgilisi, diger
yanda aldigi tüm sakinlestiriciye karsin nefesinin son demini çigligiyla
tüketen anne, aglamaktan gözleri sismis baba, kardesler,arkadaslar..
Asker, devletin görevlileri,belediye baskanlari, komsu ilçelerin halki,
ileri gelenleri kimisi aileyi teskin etmeye, kimi tabuta son kez
dokunmaya,toprak atmak için kürek kapmaya...
Offf, iste her gün yurdun bir kösesinde böyle manzaralar.
o il, bu il, o köken bu köken, degisen bir sey yok, kursun adres sormuyor
derler ya,iste öyle,önüne geleni perisan ediyor.
Ben katili biliyorum, bu çocuklarimizi kimlerin öldürdügünü biliyorum,
nasil atesin ortasina atilip, terk edilip sehit edildiklerini biliyorum.
Herkesin gözü önünde olup bitti her sey.
Benim bildiklerimi görmezden gelip , katilleri saklamaya çalisanlar
varsa yapacak bir sey yok.
Ben yazarken göz yaslarina boguldum.
Vicdani olan bu acilara artik yeter diyecek kisilerin ilk isi katilin
kim oldugunu dogru tespit etmektir,
Yoksa bugün komsuna,yarin sana.