Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat | Resimleri Göster


Bana bişey olmaz demeyin


Açıklama:
Kategori: Köşe Yazarları
Eklenme Tarihi: 26 Ocak 2016
Geçerli Tarih: 20 Nisan 2026, 04:22
Site: Görele Sol Platformu
URL: https://www.gorelesol.com/yazar.asp?yaziID=22578


BANA BISEY OLMAZ DEMEYIN

Suriyelilerin yogun yasadigi mahalleye gittim. Eger Suriyelilerle diyalog kurmaya çalisirsaniz bir çogunun bizim zaten dilimizi bildigini bilmeyenlerin ise bu üç sene içerisinde ögrendigini anlarsiniz. Onlarla savasi degil savastan öncesini konusmak istiyordum. Çünkü kafami karistiran sorular uyutmuyordu beni. Öncelikle belirteyim suan dilencilik yapiyor diye, çocuklariyla sokaklarda yasiyor diye dönüp bakmadigimiz insanlar bizlere çok benziyor. Benim konustuklarimin arasinda muhasebeci, gemi mühendisi, bilgisayar programcisi vardi. Ama bize hep sokakta yasayan issiz güçsüz insanlar gibi geliyorlar degil mi?Tek soru sordum; Savas çikmadan önceki bir seneyi anlatir misiniz?'Biz savasin bu kadar siddetli yasanacagini düsünmüyorduk. Evimizi havan bombasi düstügü geceye kadar. Suriye'nin en iyi kentlerinden birinde yasiyorduk. Benim bir giyim magazam, lüks bir arabam büyük bir evim vardi. Ülkede hemen her gün bir çatisma ve patlama haberi aliyorduk ama zaten bize bir sey olmaz diyerek ses çikarmiyorduk. Her sey o kadar hizli oldu ki hiç bir sey anlamadik. Bir gece uyandik ve kendimizi sehirden kaçarken bulduk. Yanimiza hiç bir sey alamadik. Ben bir kaç gün sonra olaylar durulur geri dönerim diye düsünüyordum üç yildir burada yasiyorum. Zaten ülke ikiye bölünmüstü, Esad'i sevenler ve nefret edenler diye ama herkes öldü Esad hala yasiyor. Bizim oturdugumuz yere saldiri oldugu gece benim evimi yakmaya çalisan komsumdu. O gece elinde silahla saga sola saldiriyordu. Çildirmis gibi zafer sloganlari atiyordu. Sonra onu da Istanbul'da gördüm, tek ayagi yoktu, dileniyordu. Bu savas benim savasim degil, bana saldiranlarin da degil. Bu savasin sahibi biz degiliz. Savasi biz çikarmadik ama bizim sessizligimiz büyüttü. Bize bir sey olmaz dedik sustuk, simdi sogukta yatacak yer ariyoruz.' diye anlattilar.Yukarida ki öykü size simdilik tanidik gelmeyebilir ama bizim yasayacagimiz sona çok benziyor. Bu gün zulme susup inlerinde huzur arayanlarin da inlerine girecek bu savas. Cem evine özel harekat polisleri girdiginde 'zaten ben alevi degilim' deyip susan ilk ölecek bu savasta. Ev baskinlarinda insanlar vurulurken 'Zaten onlar komünistmis' diyenler ilk yargilanacak.'Ölenler kürt mü?' sorusu sizin mezariniz olacak. Zulme susmayin, ölümden ve hapisten korkmayin. Haci Bektas-i Veli'nin bir ögüdü söyle der;Dostlarim, kardeslerim, canlarim Kaldirin baslarinizi Suçlular gibi yüzümüz yerde Özümüz darda durup dururuz Kaldirin baslarinizi yukari Bize göz verildi, gözleyin diye Dil verildi, söyleyin diye Kulak verildi, dinleyin diye El, gövdede kasinan yeri bilir Dert bizde, derman ellerimizdedir Gerçekten de dert bizde ise derman ellerimizdedir. Lütfen Susmayalim.

Ahmet Kiziltug – Alinti 


Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat | Resimleri Göster