Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat | Resimleri Göster
Açıklama:
Kategori: Köşe Yazarları
Eklenme Tarihi: 26 Ocak 2016
Geçerli Tarih: 20 Nisan 2026, 04:22
Site: Görele Sol Platformu
URL: https://www.gorelesol.com/yazar.asp?yaziID=22578
BANA BISEY OLMAZ
DEMEYIN
Suriyelilerin yogun
yasadigi mahalleye gittim. Eger Suriyelilerle diyalog kurmaya çalisirsaniz bir
çogunun bizim zaten dilimizi bildigini bilmeyenlerin ise bu üç sene içerisinde
ögrendigini anlarsiniz. Onlarla savasi degil savastan öncesini konusmak
istiyordum. Çünkü kafami karistiran sorular uyutmuyordu beni. Öncelikle
belirteyim suan dilencilik yapiyor diye, çocuklariyla sokaklarda yasiyor diye
dönüp bakmadigimiz insanlar bizlere çok benziyor. Benim konustuklarimin
arasinda muhasebeci, gemi mühendisi, bilgisayar programcisi vardi. Ama bize hep
sokakta yasayan issiz güçsüz insanlar gibi geliyorlar degil mi?Tek soru sordum;
Savas çikmadan önceki bir seneyi anlatir misiniz?'Biz savasin bu kadar siddetli
yasanacagini düsünmüyorduk. Evimizi havan bombasi düstügü geceye kadar.
Suriye'nin en iyi kentlerinden birinde yasiyorduk. Benim bir giyim magazam,
lüks bir arabam büyük bir evim vardi. Ülkede hemen her gün bir çatisma ve
patlama haberi aliyorduk ama zaten bize bir sey olmaz diyerek ses
çikarmiyorduk. Her sey o kadar hizli oldu ki hiç bir sey anlamadik. Bir gece uyandik
ve kendimizi sehirden kaçarken bulduk. Yanimiza hiç bir sey alamadik. Ben bir
kaç gün sonra olaylar durulur geri dönerim diye düsünüyordum üç yildir burada
yasiyorum. Zaten ülke ikiye bölünmüstü, Esad'i sevenler ve nefret edenler diye
ama herkes öldü Esad hala yasiyor. Bizim oturdugumuz yere saldiri oldugu gece
benim evimi yakmaya çalisan komsumdu. O gece elinde silahla saga sola
saldiriyordu. Çildirmis gibi zafer sloganlari atiyordu. Sonra onu da
Istanbul'da gördüm, tek ayagi yoktu, dileniyordu. Bu savas benim savasim degil,
bana saldiranlarin da degil. Bu savasin sahibi biz degiliz. Savasi biz
çikarmadik ama bizim sessizligimiz büyüttü. Bize bir sey olmaz dedik sustuk,
simdi sogukta yatacak yer ariyoruz.' diye anlattilar.Yukarida ki öykü size
simdilik tanidik gelmeyebilir ama bizim yasayacagimiz sona çok benziyor. Bu gün
zulme susup inlerinde huzur arayanlarin da inlerine girecek bu savas. Cem evine
özel harekat polisleri girdiginde 'zaten ben alevi degilim' deyip susan ilk
ölecek bu savasta. Ev baskinlarinda insanlar vurulurken 'Zaten onlar
komünistmis' diyenler ilk yargilanacak.'Ölenler kürt mü?' sorusu sizin
mezariniz olacak. Zulme susmayin, ölümden ve hapisten korkmayin. Haci Bektas-i
Veli'nin bir ögüdü söyle der;Dostlarim, kardeslerim, canlarim Kaldirin
baslarinizi Suçlular gibi yüzümüz yerde Özümüz darda durup dururuz Kaldirin
baslarinizi yukari Bize göz verildi, gözleyin diye Dil verildi, söyleyin diye
Kulak verildi, dinleyin diye El, gövdede kasinan yeri bilir Dert bizde, derman
ellerimizdedir Gerçekten de dert bizde ise derman ellerimizdedir. Lütfen
Susmayalim.
Ahmet Kiziltug –
Alinti