“Karadutum, çatal karam, çingenem
Daha nem olacaktin bir tanem
Gülen ayvam, aglayan narimsin
Kadinim, kisragim, karimsin”…

Bedri Rahmi, siiri okurken aniden gözlerinden yaslar süzüldü.
Salondaki herkes niye agladigini anlamisti; tabii herkesten çok, hemen yani basindaki karisi Eren Eyüboglu… Çünkü siirde “kadinim, kisragim, karimsin” dedigi kadin, karisi degildi.
Bu siiri 3 yil önce, bir baska kadin için yazmisti: Mari Gerekmezyan…
“Kara sapli biçak gibi”
Mari, Bedri Rahmi’nin asistanlik yaptigi Güzel Sanatlar Akademisi’nin heykel bölümüne misafir ögrenci olarak gelmisti. O dönem askerligini yapmakta olan sair – ressamin sinesine, “kara sapli bir biçak gibi” saplanmisti. Mari, Bedri Rahmi’nin bir büstünü yapmisti. Bedri Rahmi bu büstü, Mari’nin çesit çesit portresiyle ve ona yazilmis siirlerle yanitlamisti. Artik asklarindan bütün Istanbul haberdardi. Bedri Rahmi, sanatinda tam bir patlama yasiyor, Eren Eyüboglu ise sabirla esinin kendisine dönmesini bekliyordu.
Yorgun yürek
“Karadut”, 1946’da menenjit tüberküloz kapti. Iyilesebilmesi için antibiyotik lazimdi. Savas yeni bitmisti ve ilaç ates pahasiydi. Bedri Rahmi, genç sevgilisine ilaç alabilmek için tablolarini elden çikarmaya basladi. Ancak bu çabalar da sonuç vermedi ve o yil Istanbul Alman Hastanesi’nden Mari Gerekmezyan’in ölüm haberi geldi.
Bedri Rahmi yikilmisti. Sevgilisini sonsuzluga ugurladiktan sonra keder içinde eve döndügünde kendisini teselli eden, yine esi Eren olacakti. O dönem içkiye basladi ünlü sair…
Asagidaki siir, o dönemin ürünüdür:

“Türküler bitti
Halaylar durdu
Horonlar durdu
Hüzün geldi bas köseye kuruldu
Yoruldu yüregim, yoruldu.....”

Eren Eyüboglu, esinin bu zor dönemi atlatmasina yardimci oldu.
Onu yeniden sanatiyla bulusturmak için çabaladi.
Basardigini saniyordu.
Ta ki Büyük Kulüp’teki o geceye kadar…
“Karadut”u okurken, Bedri Rahmi’nin yanaklarindan süzülen gözyaslari, sevda yarasinin hâlâ kapanmadiginin kanitiydi. Bunun üzerine Eren, bir süre Paris’te yasamaya karar verdi. Oradan esine yazdigi bir mektupta “o gece”yi hatirlatti:

4 Ocak 1950 – PARiS
“Canuskam,
Kulüpte bir gece, siir okumustun, hani! Hatirladin mi? Gözlerinden, birden yaslar döküldügünü görünce içimin karardigini hissetmistim. Sesin, nasil titremisti.
Hey! Bütün bunlari hatirliyor musun? Sanki bögrüme, kizgin bir ütü yapmismis gibi olmustum. O gece… Senin seneler sonra bile olsa yanip tutustugunu anlamistim! Bedri’nin ruhuna, insan üstü bir gücün aciyip, ona güç vermesi için dua etmistim. Ruhunun çektigi acilari Allah dindirsin. Allah sana resim yapma sevinci versin ve bizim yanimizda yasamaktan, mutluluk duyabilmeni saglasin.
Eren.”

Buna katlandimsa, bu dualar ise yaradi.
Bedri Rahmi, 11 yasindaki ogluyla esine döndü.

1974’teki ölümüne kadar geçen çeyrek asri, ayni evde çalisip üreterek, diz dize birlikte tükettiler. Öldügü gün, esi Eren cenazeden dönüste, 35 yasina gelmis oglunu karsisina oturttu.
“Babani ugurladik” dedi, “Ama sunu bilmeni istiyorum ki, ona çok kirildim. Yasadigi iliskiyi unutmadim. Hiçbir kadin asagilanmayi kabul etmez. Buna katlandimsa, bil ki, sadece senin hayatin kararmasin diyedir.”

KARADUTUM…

Karadutum, çatal karam, çingenem
Nar tanem, nur tanem, bir tanem
Agaç isem dalimsin salkim saçak
Petek isem balimsin agulum
Günahimsin, vebalimsin.
Dili mercan, dizi mercan, disi mercan
Yoluna bir can koydugum
Gökte ararken yerde buldugum
Karadutum, çatal karam, çingenem
Daha nem olacaktin bir tanem
Gülen ayvam, aglayan narimsin
Kadinim, kisragim, karimsin.
Sigara paketlerine resmini çizdigim
Körpe fidanlara adini yazdigim
Karam, karam
Kasi karam, gözü karam, bahti karam
Sila kokar, arzu tüter
Ilgit ilgit buram buram.
Ben beyzade, kisizade,
Her türlü dertten topyekün azade
Hani su ekmegi elden suyu gölden.
Durup dururken yorulan
Kibrit çöpü gibi kirilan
Yalniz sanat çikmazlarinda basini kasiyan
Artik otlar göstermelik atlar gibi bedava yasayan
Sen benim mihnet içinde yanmis kavrulmusum
Netmis, neylemis, nolmusum
Cömert irmaklar gibi gürül gürül
Bahtin karismis bahtima çok sükür.
Yunmus, yikanmis adam olmusum
Karam, karam
Kasi karam, gözü karam, bahti karam
Sensiz bana canim dünya haram olsun.

Yazan : BEDRI RAHMI EYÜBOGLU Görele'li sair ve yazar