Görele Sol Platformu | Lisan-ı halimiz

Açıklama:
Kategori: Köşe Yazarları
Eklenme Tarihi: 07 A?ustos 2014
Geçerli Tarih: 03 Mayys 2026, 14:52
Site: Görele Sol Platformu
URL: https://www.gorelesol.com/yazar.asp?yaziID=18564

''Türkçe agzimda annemin sütüdür ''

Sizce sanat sadece , resim , müzik , sinema , heykel midir ? Güzel konusmak da bir sanat degil midir ? Evet, hiçbir sanatçi ruhu beklemeden her insanin yapabilecegi bir snattir ''güzel konusmak''

Siir terennüm eder , sarki söyler gibi konusan kus agizli insanlar tanidiniz mi ? Üsküdar tevekküllü Beyoglu terbiyesi almis insanlar ...Eski Istanbul '' Hanim teyzeleri , Bey Amcalari '' hatir sorarken siz nasilsiniz beyoglu nasillar diye ekleyenler hani...

Yüzyillarca Türk dili ve tarihinin en güzel süreci , Istanbul Türkçesinin yasandigi dönemlerdi . Bu gün çok az kisi de görülen ; '' Türkçesi bülbül kokan '' o muazzam dilimiz yaban dil meraklilarinin ayaklari altinda eziliyor . Hal budur ki . istedigimiz kadar kültürlü ve donanimli olalim eger ki , kendi dilimizi özümseyememissek bizi , biz yapan degerlerimizi karsi tarafa atip aydinlanamamissak , dilimiz isgal altinda demektir .

Bir zamanlar mektup getiren postacidan ''posta müvezzii'' diye bahsedilirdi . ''bize mektup var mi ?'' diye sorulan efendiden yok yerine ''gelecek var efendim'' diye cevap alinirdi .

Göz aydina , tebrige , bassagligina, iadei ziyarete gitmek o günlerin hiç aksatilmadan yapilan adetlerinden idi. Hatta o dönemin evleri ahsap oldugundan ''güle güle oturun'' cümlesini ''Allah yangindan korusun'' dilegi tamamlardi . Esnaflikta dahi bir usül vardi , tartida hassas davranilir verilen ürünün üzerine bir miktar daha eklenir ''bu da cabasi bereket versin efendim '' denilerek meslekte sadakate riayet edilirdi.

Sokaktan geçen satilara isminin yanina ''efendi'' eklenerek seslenilirdi Günlük hayatta büyüklere sonsuz saygi duyulur , ikazlara hürmet edilirdi. Hasta bir kisi karsisindakine son derece nazik bir sekilde halini anlatmak için '' üzerinize afiyet bu gün biraz keyifsizim'' diyerek kendi hastaligini baskasinin üzerine saglik olarak dile getirirdi.

Olasi bir olumsuzlukta dahi birbirlerini kirmaya korkarlardi eski istanbul insanlari öyledir ki , kötü bir durumdan bahsederken , ''yüzünüze güller '' diyerek baslarlardi dertlerini anlatmaya ... Bas sagligina gidilirken bile , ''evlere senlige gidiyoruz'' diyerek olumsuzluk perdelenirdi

Güne '' sabah-i serifleriniz hayrolsun'' baslanir bütün aile fertlerine iyi dilekler sunulurdu . Gün bitene kadar süren bu iyi dilekler gün sonunda ise ''aksam-i serifleriniz hayrolsun'' denilerek yenilenirdi.

Bu gün Türkçenin en güzelini ögrenecegimiz kaynaklarin azligi aslinda bizim dilimize yaptigimiz en büyük ihanettir . Bir dilin en iyi konulmasi gereken ; televizyonlar , radyolar , gazeteler ve basin yayin kuruluslarinda bile gereken hassasiyet gösterilmezken biz dilimizin naifligini unutmakta hatta dile yeni yabanci sözcükler ekleyerek baskalasmis türkçe ile büyüyecek olan nesle haksizlik etmekteyiz.

Bu güne dek dil sevdalilarinin türkçe dili için harcadiklari emekleri yok sayip , tereddüt bile etmeden çagdaslasma adi altinda dilimizi katlediyoruz . ne yazik ki bizler teknolojinin çaga kattigi tembellikle o sahane dili artik eski siir ve sarkilarda bir masal gibi okuyoruz ...

Eski istanbul 'un görüntüsünün kirletildigi gibi dilini de safligindan ayirip modernizim kilifina sarildigi çagimizda ; Yahya Kemal'in tek cümleyle özetledigi , '' Türkçe agzimda annemin sütüdür '' diye kutsadigi dilimize ihanet ediyoruz ...