Diktatör, yasadigi sikismayi hafifletmek için Suriye’de provokasyon pesindeydi zaten. Uçagin düsürülmesi, provokasyonda çitanin yükseltilmesidir. Kuskusuz, diktatörün Suriye’ye dönük kirli ve kanli operasyonlari yalnizca yolsuzluk-seçim gündemine bagli degil. Kaybettigi etkiyi yeniden kazanmak için de debeleniyor. Öte yandan biliyor ki, simdi uzun, hatta orta erimde hesap yapma zamani degil. Günü kurtarmasi gerek!
Bu nedenle dün, gözünü karartip tüm kamu ve belediye olanaklarini kullanarak mitingine yandas tasidi ve asagi yukari o saatlerde Suriye uçagini TSK’sina düsürttü.
Buradan bir topyekun savas çikar mi, çikartabilir mi?
Elbette mümkün. Emrinde suç islemeye hazir silahli-silahsiz mekanizmalar var. Onlari harekete geçirebilir. Ancak eger bu “kendini kurtarma”nin ötesinde dinamiklerle çakismazsa, baskalari da harekete geçer ve bu kanli provokasyonla döner kendini vurur.
O dinamikler ne olabilir?
Rusya’nin Kirim atagina ABD’nin Suriye’de yanit verebilecegi iddia ediliyor. Oysa Obama’nin son dönemki stratejisi, Suriye’de büyük hamleler yerine, Esad’i sürekli rahatsiz edecek tirmalama hareketleri. Bunu degistirecek, Türkiye’nin Suriye’ye saldirmasini onaylayacak bir master planin olgunlastigina iliskin bir belirti yok.
Türkiye kapitalizminin su anda nereye evrilecegi belli olmayan bir savasi kaldirmasi, sermaye sinifinin buna göz yummasi da bana göre kolay degil.
Diktatörün kendini kurtarma planina gelince… Bunun için yangin çikarmaya kalkmasina ipleri elinde tutan egemen güçler izin verir mi bilemem.
Ancak bildigim sudur: Savas ve baris meselesi söz konusuysa, güvenebilecegimiz sadece ve sadece örgütlü halk güçleridir. Emperyalist ülkeler, kapitalist devletler, diktatörler, düzen partilerinin su son 150 yilda insanligin basina açtigi belalar, neden olduklari kitlesel kirimlar düsünüldügünde, uyanik olmak ve oyunu bozmak gerekir.
Uyanik olmak, tepki verirken zamanlama ve biçim konusunda ustaca davranmak demektir. Genis halk kesimleri, bir gün önce hiç umursamadiklari bir çagriya 24 saat sonra kulak kabartip harekete geçebilir.
Bugün, bu satirlar yazildigi an itibariyle halk tedirgin ama “savas havasi” hissetmiyor. Uyarmak, duyarliligi artirmak ve panik yaratmamak gerekir.
Uçagin düsürülmesinin hiçbir biçimde kabul edilemeyecegi, sicak çatisma nedeniyle diktatöre karsi mücadelenin dondurulamayacagi, vatanseverlik adina militarizmin pesine takilmanin suç ortakligi anlamina gelecegi diktatör karsitlarina hizla anlatilmali.
Anlatilmali ki, savasi mesrulastiran davranis ve açiklamalardan herkes uzak dursun.
Buna ragmen, çilginca bir plan devreye sokulursa…
Zor oyunu bozar.