Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat | Resimleri Göster


Şair Bahtiyar Öztürk (Dayımoğlu) Vefat etti


Açıklama: Güzel bir dost ve üstadı kaybettik
Kategori: Kültür-Sanat-Edebiyat
Eklenme Tarihi: 04 Mart 2014
Geçerli Tarih: 20 Nisan 2026, 03:04
Site: Görele Sol Platformu
URL: https://www.gorelesol.com/haber_detay.asp?haberID=17140


Sair Bahtiyar Öztürk (Dayimoglu) Vefat etti

Güzel bir dost ve üstadi kaybettik.

Giresun'umuzun büyük sairi Dayimoglu Bahtiyar Öztürk vefat etti.

Giresun'un yetistirdigi önemli simalardan, ünlü Yazar Aziz Nesin'in kitapsiz Sair olarak adlandirdigi Bahtiyar Öztürk (Dayimoglu) yasamini kaybetti.

Bu sabah evinde yasamini tamamlayan Dayimoglu'nun cenazesi 5 Mart 2014 Çarsamba günü evinden alinarak Çinarlar Camiinde ögle namazina müteakip kilinacak cenaze namazindan sonra Yeni Mezarlikta topraga verilecektir.

GÜZEL GIRESUNUM...

Giresun'um

Kiyilarinda

Findik dallarinin altlarinda

Kizil agaçlarin altlarinda

Mavi ile yesilin koyun koyuna kucaklastigi

Güzel Giresun`um

Bir canim var

Yarisi Eminemin

Al yarisini

Kurbanin olsun Dayimoglu

DAYIMOGLU'NDAN KÖY ENSTITÜLERI...

1940 yillari Türkiye de

Her bir köyde...

Bir elimizin parmaklari kadar bile

Okur-yazar bulamadigi günlerde

O günlerde

Onlar

Tonguç babanin çocuklari

Isik kapilari köy enstitülerinden çikti

Vurdular köy yollarina

Omuzlarinda ‘Yazi Tahtasi’

Ellerinde metre,gönye,

Kalem defter,alfabe

Yürüdüler devrim türküleri dillerinde

Sarikli karanligin üstüne üstüne

Isik oldu isidilar Anadolu da

40 bir köyün üstüne…

Kitapsiz Sair Bahtiyar Öztürk ( Dayimoglu)

Bu haftaki sayimizda Giresun'un ünlü sairlerinden, merhum Aziz Nesin'den Kitapsiz Sair ismini alan Bahtiyar Öztürk' ü ( Dayimoglunu ) konuk ediyoruz.

Giresun’da “Eminem” Siirleriyle Ün Yapan Bahtiyar Dayimoglu meslekteki basarisinin sirlarini gazetemize anlatti.

Kitapsiz Sair Bahtiyar Öztürk(Dayimoglu)

Sevgili  Sonhaber Gazetesi okuyuculari,

Bu haftaki sayimizda Giresun’ un ünlü sairlerinden,  merhum Aziz Nesin’den Kitapsiz Sair ismini alan Bahtiyar Öztürk’ü ( Dayimoglunu ) konuk ediyoruz.

Giresun’da “Eminem” siirleriyle ün yapan sairimizin evine konuk olduk, sohbetler ettik. Emine hanim’dan Bahtiyar Öztürk’ü (DAYIMOGLUNU) dinledik ve onlarla çay içerken geçmise gittik ve dolu dolu sohbetler ederken, siirlerde dinledik.

Evet,Sözü daha fazla uzatmiyorum ve sizleri Sairimiz Bahtiyar Öztürk(DAYIMOGLU) ile bas basa birakiyorum.

Yüksel-Ilk Siirin Ne Zaman yayinlandi

Dayimoglu-Benim ilk siirim büyük devrimci Mustafa Kemal’in öldügü tarih olan 1938 yilinda yayinlandi. Atatürk sevgimi ‘ATAM’ siiri ile dile getirmistim. Bu siirim önce yerel gazetede ve daha sonra “ÇOCUK DERGISINDE” daha sonra ise “VARLIK” dergisinde yayinlanirken, M.Ali Ermis ile dostlugumuz basladi. Siirlerim daha sonra Izmir’ de çikan Fikir Dergisinde’ de yayinlanmaya basladi.Naim TIRALI ve Ali Avni ÖNDES öncülügünde ilk kitabim ‘Istasyon’ kitabi olarak çikti!. Ama simdi piyasada yok?

Yüksel-En Yakin Dostlarin Kimlerdir?

Dayimoglu- En yakin dostum Aziz Nesin ve Mihri Belli’dir. Ayrica Yasar Kemal, Abbas Sayar, Naim Tirali, Ahmet Kaçar, Necati Cumali, Behice Boran, Samim Kocagöz ve Ali Avni Önes samimi görüstügüm kadim dostlarimdir.

Aziz Nesin’in öyküsünün birinde ‘Imama Hosaf Içirme’ öyküsü var. Onu senin yaptigin söyleniyor dogru mu?

Dogru!.. Ama ben onu tek basima yapmadim. Aziz Nesin ile birlikte yaptik bu hosaf içirme olayini!,..

Yüksel- Aziz Nesin’in Sizin Için Ne Söylemisti?

Dayimoglu-“Babasi var abdestsiz yere basmaz. Bizimki, kafayi çekmeden adim atmaz.”

Yüksel-Peki Sen O’na ne cevap verdin?

Dayimoglu-“Oturduk egelenelim dedik

Eglencelik olduk

Hikaye olduk Aziz Nesin’e

Sen yok musun sarhosluk!.”

Kitapsiz Sair

Aziz Nesin’ in yanina bir Giresunlu ögretmen gitmis. “Aziz sen nerelisin” diye sormus.” Giresunluyum” demis.

-Sen Kitapsiz sairi taniyor musun?” diyor. O da “Yok efendim öyle birini tanimiyorum” diyor. “Yahu sen Dayimoglu’nu tanimiyor musun? Deyince, ha “O’nu tanimaz miyim,” diyor.

Tabi kitapsiz sair denince bu söz iki tarafa da çekiliyor.Aziz Nesin bunu bana siir kitabi bastiramamamdan dolayi söylüyor. 

Yüksel-Emine Hanim’la kaç Yilinda Evlendiniz?

Dayimoglu-Emine ile 1950 yilinin Haziran ayinda evlendik. Su anda tam 61. yilin içindeyiz.

Ben Zonguldak’tan dönünce Eminem’i gördüm ve ona asik oldum ve o günden bu yana Eminem’le el ele ve kol kola birlikte yürüyoruz. Sunu açikça söylemede yarar görüyorum. Emine olmasaydi, ben bu gün olmazdim. Çünkü beni bu günlere Eminem getirdi. Onun için siirlerimin büyük bir bölümünü ona yazarim.

Yüksel-Emine Hanim Için En Son Yazdigin Siir Hangisi?

Dayimoglu-Son siirimin adi”Dayimoglu ile Emine.Isterseniz bu siirden kisa bir bölüm okuyayim

Dayimoglu Ile Emine

Iki Sevgili Yan Yana

Aha geldik,aha gidiyoruz

Beraber Oldugumuzdan bu yana

Bir kere olsun daha öte var demeden bir birimize

Ömürlerimiz bir,sevgilerimiz bir

Ellerimiz Bir.

Yüksel-Peki, Bir Soru da Emine Hanim’a Sorabilir miyim?

Dayimoglu--Tabi Sor.

Yüksel-Emine Hanim Dayimoglu Nasil bir Insan, Bu güne kadar neler Yedi?

Emine Dayimoglu: Bahtiyar Dayimoglu seker gibi bir insan. Ama içkisi çok. Eger o içkiyi seviyeli içebilseydi bu gün daha iyi yerlerde olurdu. Çünkü Babadan ve Atadan kalan her seyi dagitti, satti ve sonuna kadar tüketti. Allaha çok sükür hiçbir seye ihtiyacimiz yok. Bana sorarsan alkole verdigi para ile Giresun’u satin alinabilirdi. Dogru söylüyor. Ben olmasam o bu gün hayatta olamazdi. Onu aradan geçen 61 yil içinde çok yerlerden çekip aldim. Eger kendisini içkiye vermeseydi, bu gün sairlikte çok daha önemli yerlerde olabilirdi. Ama yine de mutluyuz. Her yerde el ele, gönül gönüle yasamimizi sürdürüyoruz.

Dayimoglu’ndan Siirler

SIRGANLIK ÇIÇEKLERI

Giresunlu Ressam Hasan Demiral’a

Bir çiçek

Çiçekligini göstermeye

Bilinip söylenmeye

Parklarda açacak

Çiçekliklerde açacak

Gözden iraklarda

Sirganliklarda

Çaliliklarda

Kendi kendine açan çiçekleri

-Bizim gibi-

Kim görecek kim bilecek

Onlar açmalari kendi kendine

Kimse olmadan farklarinda

Solar döker kendi kendine

Pek rastlayamazsiniz onlara

Çiçekçi dükkanlarinda

Botanik kitaplarinda

Geçmez adlari

CAN AGACI

Bir agacim

Odunluk agaci degil de

Bir can agaciyim

Yilin on iki ayi dallarinda

Sevgi tomurcuklayip can can

Sevgi çiçekleri açan

BULAMIYORUM

Diyorsun ki Allah’im

Uzaginda degilim

Sikistiginda beni

Yaninda ara

Bagisla Allah’im

Sikistigim çok oluyor da

Ara ara bulamiyorum seni

KIMLIK

Toprak agasi

Bir dedenin

Yaricilardan yana torunu

Findik tüccari

Banka bir babanin

Isçi olan oglu

Bu benim Giresun’da

Yüregi sevgiyle dolu

BABAM

Varsil adamdi

Hayirsever adamdi

Babam Haci Muharrem

Çesme yaptirdi

Köprü yaptirdi

Cami yaptirdi

Hepsinin iyi has olmasina

Bir de okul yaptiraydi

Iyi has olurdu daha da

Yasardi çocuklarla

Haci Muharrem adi

YOLDAS

Dedemin toprak agasi olmasina

Babamin findik tüccari olmasina

Isinamadim agaliga tüccarliga

Haydin dedim ayaklarima

Gurbetçilere katildim

Kendi ekmegimi kendim kazanmaya

Isçi oldum

18 yasinda

Çok çalistim

Tarim islerinde

Yapim islerinde

Turhal seker fabrikasinda

Eregli kömür isletmesinde

Çok çalistim

Karistim emekçilere

Yoldas oldum

18 yasimda

Askerken 1947 yili bir siirimde

Topun tüfegin olmadigi

Halklarin baris içinde yasadigi

Bir dünya istedigimden

Ille de emek dedigimden

Bölüsmek dedigimden

Kuskulu er sayildim

Giresun’dan 6 sayili Jandarma Er Okuluna

Sürgün gittim Yozgat'a

22 yasimda

Bahtiyar Öztürk (Dayimoglu) Kimdir?

1925 yilinda dogmusum. Yani Cumhuriyet kurulduktan iki yil sonra. Fakat nedendir bilinmez iki yil sonra 1927 yilinda nüfusa kayit yaptirilmisim.

Ilkokulu Yesil Giresun mektebinde, Orta Okul ise zaten bir tane oldugu için Merkez Orta Okuluna bitirdim. Orta Okul yillarimda ders kitaplarinin disinda, o günün yerel gazetelerini ve elime geçen dergileri büyük bir merakla öykü ve romanlar okurdum. Sonrasi Orta Okulu bitirdikten sonra bütün arkadaslar Liseyi tercih ederken ben Zonguldak Madencilik Tekniker Okulu’na gitmeye karar verdim. Ama kayit olamadik. Okul isi yatti ve ben de yüzlerce metre yerin altindan ‘kara elmas’ arayan bir emekçi oldum. Bir daha da okula gitme sansim olmadi. Ama Isçi sinifinin okulu sayilan Sendikacilik yaparak baska bir okulun ögrencisi olduk. Yani Emikçilerin Sendika okulunda ögrenci oldum ve 1944 Yilinda cigerlerimde sis çikti. Hastalaninca tedavi olmak için Giresun’a dönmek zorunda kaldim. 

Hazirlayan: Mehmet YÜKSEL - Giresunsonhaber.com

www.gorelesol.com olarak;ailesine ve sevenlerine bassagligi ve sabirlar dileriz.

Haber : Ali Dursun www.gorelesol.com


Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat | Resimleri Göster