Görele Sol Platformu | Hayat bunu bana öğretti...

Açıklama:
Kategori: Köşe Yazarları
Eklenme Tarihi: 28 Ocak 2014
Geçerli Tarih: 20 Nisan 2026, 07:49
Site: Görele Sol Platformu
URL: https://www.gorelesol.com/yazar.asp?yaziID=16830

Dogdum, büyüdüm, hayata atildim. Yasam denen bu okul bana çok sey ögretti bu güne gelirken. Hayatim boyunca kendi rotasini ve kendi yol haritasini çizen biri olarak çiktigim bu hayat yolculugumda bu güne kadar yasadiklarimdan hiç bir zaman pisman olmadim. Yasadiklarim benim için deneyim oldu. Hiç bir zaman pisman olacak bir günüm olmadi, çok sükür böyle bir sey yasamadim.

Her zaman oldugu gibi bu yasima kadar dogrularim oldugu kadar, insani kusurlarim da, yanlislarim da oldu ama her zaman kendimi sorgulamayi bildim.

Her zaman, her yerde, her an aklima ne geldiyse, o an ne düsündüysem, neye inandiysam onu söyledim, onu yaptim. Yapmaktan ve uygulamaktan da utanmadim, çekinmedim. Dedigim gibi bu güne kadar hiç bir animdan pisman olmadim, pismanlik duymadim.

Bu güne kadar da hiç bir zaman yaptiklarimdan dolayi kendimle vicdan mahkemesi yapmadim. Yapanlardan da olmadim. Bazen gerçek oldugu gibi bazen de sahte yüzlü dostlarim, arkadaslarim oldu ama ben her zaman duygularimla yasadim bu güne kadar.

Hayatimin hiç bir döneminde, hiç bir zaman sevgime, saygima, sadakatima sinir çizmedim ve çizenlerden de olmadim. Eger sevdiysem, inandiysam sonuna kadar gittim ardindan. Hiç bir zaman tereddüt etmedim, kusku duymadim. Eger birini sevmediysem, dostlugundan arkadasligindan kusku duyduysam o zaman da zaman kaybetmeden aninda iliskimi bitirmeyi bildim.

Bu hayatta hiç kimse vazgeçilmez degil, bu güne kadar vazgeçtiklerim bunu çok iyi bilirler. Bende ki onu öldürdüm. Hiç bir zamanda hasretini, özlemini, acisini, pismanligini çekmedim. Bunca zaman içinde kirildigim noktalar oldu ama kirdigim, incittigim insanlar da oldu. Inanin bana insana özgü bir duyguyla kirildim ama beni kiranlari da hayatimin hiç bir döneminde affetmedim.

Belki onlar bunu benim safligima verdiler belki de yadirgadilar. Belki de içten içe sinsice güldüler, alay ettiler benimle. Aslinda bu insanlarin unuttuklari bir tek sey vardi, o da suydu: Ben hayatimin hiç bir döneminde, hiç bir zaman aldanmadim. Aslinda aldananlar onlar oldular. Ve bunu hiç bir zaman bilmediler. Bu insanlar aslinda sunu çok iyi biliyorlar ki ben her zaman insan kazandim ama hiç bir zaman insan kaybetmedim. Sadece zamani gelince bu insanlardan vazgeçmeyi bildim hepsi bu kadar.

Bu arada oturdum düsündüm, kendi kendime sorular sordum ben nasil bir insanim diye. Iyi miyim, kötü müyüm bunu bilmiyorum ama bildigim bir tek sey var bu güne kadar insanin iyisiyle de tanistim kötüsüyle de tanistim ve insan kalmaya karar verdim. Benden önce gelmis geçmis tüm insanlari okul ettim kendime. Hayat bunu bana ögretti.