Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat | Resimleri Göster

Görele Susuzluk Kıskacında

Açıklama: Su sorunu olduğu gibi ortada duruyor
Kategori: Görele
Eklenme Tarihi: 10 A?ustos 2013
Geçerli Tarih: 20 Nisan 2026, 09:14
Site: Görele Sol Platformu
URL: https://www.gorelesol.com/haber_detay.asp?haberID=15127

Görele Susuzluk Kiskacinda

Bütün yük Görele Belediyesinin üstünde...

Görele Belediyesi su taleplerini artik karsilayamaz hale gelmistir.

Görele'nin Çömlekçi,Elevi ve Ziva deresi içinde merkeze bagli 48 tane köyü vardir.

Çavuslu,Kirikli, Köprübasi ve Aydinlar olmak üzere 4 Tane Beldesi vardir.

Arazi son derece engebelidir.

Köylüler,bu köylerde su ihtiyacini,bireysel çabalariyla asmaya çalismaktadirlar.

Engebeli ve egimli olan köylerimizde,daginik yerlesim birimleri olusmustur.

Köylüler,kendi cebinden su borusu alip,yüksek tepelerdeki ciliz su gözelerini evlerinin önüne yaptiklari küçücük su depolarina tasiyarak su ihtiyaçlarini karsilamaya çalismislardir.Bu depolar ortalama 2 tonluktur.

Bunun yani sira,bazi mahalleler toplu depo yaparak ortaklasmislardir.Bu depolarda yaklasik 20 ton civarlarindadir.

Elevi vadisi içinde yer alan Arduç köyü muhtari Kemal Ege,yillar önceden,gelecekte yasanacak olasi su sorununu görerek sekiz köyü içine alan Dikmen Su Tüzel Kisiligi kurarak,Ege köyü Deregözü deresinden su sorununu kendi çabalariyla çözmüstür.Su projesinin bütün giderlerini,Dikmen su grubuna dahil olan köyler karsilamislardir.

Çömlekçi ve Ziva deresindeki köylülerimizde benzer çabalarla su sorunlarina çözüm üretmeye çalismislardir.

Oysa,yüksek vergilere maruz birakilan köylülerimizin su sorununa çözüm getirmesi gereken devlettir ancak bu yörelerde su sorununun halline devletin katkisi yok denecek kadar azdir.Kismen su borusu destegi disinda pek bir destek yoktur.

Ve hatta,Çömlekçi Çöp Projesi denemesi nedeniyle köylülerin su gözelerine zarar veren uygulamalar içerisine bile girmistir.

Il Özel Idaresi,KÖYDES ve Köye Hizmet Götürme Birliklerinin görevi nedir?

Nihayet!

Yillar önce projelendirilen ve 9 köyü kapsayan Inanca-Çiftlik Grup Suyu Projesi ocak 2013 tarihinde Giresun Valiligi Il Özel Idaresi tarafindan ihale edilerek yüklenici firmaya yer teslimi yapilmisti.Ege köyü Deregözü deresinden alinacak su,30 km'lik bir yol kataderek Inanca-Çiftlik Grup Suyu Projesine dahil edilen dokuz tane köye su tasiyacakti.Ancak,Giresun Valisinin yanlis uygulamalari ve Ege köylülerinin itirazlari sonucu proje neredeyse durma asamasina geldi.

Köylere gurbetçi akini

Kisin köylerde 10 kisi bulamazsiniz ancak hele de bu sene müthis bir nüfus yogunlugu olusmus durumdadir.Köylerde yüzlerce gurbetçimiz kalmaktadir ve haliyle mevcut su kaynaklari yetersiz kalmaktadir,su depolari bosalmaktadir.

HES projeleri bir an önce durdurulmalidir.

Özellikle Elevi vadisi üzerine kurulmaya çalisilan HES'ler yüzünden Elevi deresi suyu tamamen çekildi.

Bu nedenle HES projeleri bir an önce durdurulmalidir.

Ayrica,emekli olan gurbetçilerimiz köylerine ev yapmakta ve Elevi deresini besleyen obuzlardaki sulari evlerine baglamaktadir,Elevi deresinin susuz kalisinin bir nedenide budur.

Vadilerde ormanlik alanlar çogaldi.Agaçlarin çok su tuttugu ileri sürülüyor.Elevi deresinin susuz kalisinin bir nedenide budur.

Susuz kalanlarin ilk aklina gelen ise belediye olmaktadir.Görele Belediye Baskani Ertugrul Melikoglu, kendi görev alani disinda olmasina ragmen,olasi rizikolarini göze alarak susuz köylere tankerle su göndermektedir.

Görele Belediyesi su taleplerini artik karsilayamaz hale gelmistir.

Görele Belediyesinin 1 tane 7 tonluk su tankeri vardir ve araç eski ve arizalidir.Engebeli,dar köy yollarina vurulan tanker geri dönerken ariza yapmakta ve günlerce arizasi giderilmeye çalisilmaktadir.

Köylerimizin su sorununa ivedilikle çözüm üretilmesi gerekmektedir,en azindan simdilik Görele Kaymakamligi tarafindan bir su tankeri temin edilerek susuz köylere su takviyesi yapmalidir.Böylece Görele Belediyesinin yükü de hafiflemis olacaktir.

Görele harici ilçelerde de,özellikle de Tirebolu ve Espiye köylerinde susuzluk yasanmaktadir.

Isimiz bolca yagacak yagmura kaldi...

*******************************************

Giresun Ilçeleri

Giresun’un biri merkez olmak üzere on bes ilçesi vardir.

Merkez: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 102.294 olup, 67.604’ü ilçe merkezinde, 34.690’i köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 53 köyü vardir. Yüzölçümü 317 km2 olup, nüfus yogunlugu 323’tür. Ilçe topraklari dagliktir. Kiyida yer alan düzlüklerin hemen ardindan daglar yükselir.

Ekonomisi tarim ve balikçiliga dayalidir. Baslica tarim ürünü findiktir. Kiyi köylerinde balikçilik dag köylerinde ise hayvancilik yapilir. Ilçede tarima bagli sanâyi gelismistir. Aksu Seka Kâgit Fabrikasi, Fiskobirlik Entegre Findik Isletmesi, Sunta Fabrikasi ve TSEK Süt Fabrikasi baslica sanâyi kuruluslaridir.

Ilçe merkezi, ters çevrilmis kasik görünümüyle Karadeniz’e uzanmis bir yarimada üzerinde kurulmustur. Dogu Karadeniz’in tek adasi olan Giresun Adasi, koyda bir zümrüt gibi parlar. Ilçe kiyidan yarimadanin yüksek noktasina dogru teraslar hâlinde tirmanir. Ordu-Trabzon kiyi yolu ilçe merkezinden geçer. Belediyesi 1875’te kurulmustur.

Alucra: 1990 sayimina göre toplam nüfusu 21.675 olup, 11.517’si ilçe merkezinde, 10.158’i köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 41 köyü vardir. Ilçe topraklari dagliktir. Kuzeyinde Giresun daglari yer alir. Daglar kisim kisim zengin bir orman örtüsü ile kaplidir ve akarsu vâdileri ile yarilmistir. Akarsu vâdilerinde düzlükler vardir.

Ekonomisi hayvanciliga dayalidir. Yüksek kesimlerdeki yaylalarda küçükbas hayvan beslenir. Ekime elverisli arâzi az oldugundan üretim sinirlidir. Baslica tarim ürünleri bugday, çavdar ve fasülyedir. Kelkit Vâdisinde elma ve ceviz gibi meyveler yetistirilir.

Ilçe merkezi, bir akarsu vâdisinde denizden 1500 m yükseklikte kurulmustur. Denize kiyisi olmayan ilçelerdendir. Yaylaciligin çok yapildigi bir ilçe oldugundan nüfûsu yari göçebedir. Orman varligi zengindir. 1933’te ilçe olan Alucra’nin belediyesi 1892’de kurulmustur. Il merkezine 131 km mesâfededir.

Bulancak: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 56.878 olup, 24.172’si ilçe merkezinde, 32.706’si köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 29, Kovanlik bucagina bagli 17 köyü vardir. Ilçe topraklari dar kiyi seridi ve hemen ardindan yükselen daglardan meydana gelir. Daglarin kiyiya bakan yamaçlarinda gürgen, kizilagaç, kavak, kestane, daha yüksek kesimlerde sariçam, köknar ve ardiç ormanlari ile kaplidir. Güneyinde Karagöl Daglari yer alir. En önemli akarsuyu Pazarsuyu’dur.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri findik, misir, arpa, patates ve fasulyedir. Halkin esas gelir kaynagi findikçiliktir. Ormancilik ilçe ekonomisinde önemli yer tutar. Bir kiyi ilçesi olmasina ragmen, balikçilik iç tüketime yöneliktir. Kereste, tuz, balikyagi, deterjan, pik demir ve findik kirma fabrikalari baslica sanâyi kuruluslaridir.

Ilçe merkezi, deniz kiyisinda Bulancak Deresi agzinda kurulmustur. Ordu- Giresun-Trabzon sâhil yolu ilçeden geçer. il merkezine 14 km mesâfededir. Eski ismi Akköy’dür. 1834’te ilçe olan Bulancak’in belediyesi 1920’de kurulmustur. Ilçede deniz ulasimi için bir iskele vardir.

Çamoluk: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 10.641 olup, 1794’ü ilçe merkezinde, 8847’si köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 31 köyü vardir. Ilçe topraklari Kelkit Vâdisinde yer alir. Ekonomisi tarim ve hayvanciliga dayalidir. Baslica tarim ürünleri bugday, çavdar, elma, ceviz ve fasulyedir. Yüksek kesimlerde yaylacilik metodu ile küçükbas hayvan beslenir. Ilçe merkezi Kelkit Çayi kiyisinda kurulmustur. Denize kenari olmayan ilçelerdendir. Alucra ilçesine bagli bucakken 9 Mayis 1990’da 3644 sayili kânunla ilçe oldu.

Çanakçi: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 17.327 olup, 6264’ü ilçe merkezinde, 11.063’ü köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 11 köyü vardir. Ilçe topraklari dagliktir. Giresun Daglari bütün topraklarini engebelendirir. Baslica akarsuyu Çanakçi Deresidir.

Ekonomisi tarim ve hayvanciliga dayalidir. Baslica tarim ürünü misir ve findiktir. Yüksek kesimlerde yaylacilik yöntemiyle koyun ve keçi beslenir. Ilçe merkezi Çanakci Deresi vâdisinde Giresun Daglari eteklerinde kurulmustur. Görele ilçesine bagli bucak iken, 9 Mayis 1990’da 3644 sayili kânunla ilçe oldu. Denize kiyisi yoktur.

Dereli: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 34.422 olup, 6058’i ilçe merkezinde, 28.364’ü köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 25, Yavuzkemâl bucagina bagli 9 köyü vardir. Yüzölçümü 820 km2 olup, nüfus yogunlugu 42’dir. Ilçe topraklari daglik bir alanda yer alir. Giresun Daglari ilçenin büyük bir kismini engebelendirir. Yüksek kesimlerde her mevsim çayirlarla kapli yaylalar vardir. Aksu Çayi ilçenin baslica akarsuyudur.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri findik, misir olup, ayrica az miktarda arpa, patates ve elma yetistirilir. Yüksek kesimlerde mera hayvanciligi yapilan ilçede en çok koyun, sigir ve keçi beslenir. Aricilik gelismistir. Hayvansal ürünlerde üretim düsüktür.

Ilçe merkezi Aksu Çayi vâdisinde kurulmustur. Gelismemis ve küçük bir yerlesim merkezidir. Il merkezine 28 km mesâfededir. Denize kiyisi olmayan ilçelerdendir. Denizden yüksekligi 250 metredir. 1958’de ilçe olan Dereli’nin belediyesi ayni sene kurulmustur.

Dogankent: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 7736 olup, 3872’si ilçe merkezinde, 3864’ü köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 5 köyü vardir. Ilçe topraklari genelde dagliktir. Batisinda Zigana Daglari, güneyinde Giresun Daglari yer alir. Dogankent (Harsit) Çayi ilçe topraklarini sular.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri misir, findik, patates, elma, armuttur. Yüksek kesimlerde hayvancilik ve aricilik yapilir. Ilçe merkezi Dogankent (Harsit) Çayi kiyisinda kurulmustur. Trabzon-Iran transit karayolu ilçeden geçer. Tirebolu ilçesine bagli bucakken 9 Mayis 1990’da 3644 sayili kânunla ilçe oldu. Denize kiyisi yoktur.

Espiye: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 27.426 olup, 10.219’u ilçe merkezinde, 17.207’si köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 18 köyü vardir. Ilçe topraklari dar bir kiyi seridi ile bunun hemen ardindan yükselen daglardan meydana gelir. Topraklarinin büyük bölümünü Giresun Daglari kaplar. Daglarin denize bakan yamaçlari findik bahçeleri ile doludur. Bunlarin üst kisminda ise gürgen, kizilçam, akçaagaç, mese, kestane, sariçam, kayin, ladin ve köknar agaçlari yer alir. Yüksek kesimlerde hayvancilik açisindan önemli yaylalar vardir. Özlüce ve Yaglidere baslica akarsularidir.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri findik ve misirdir. Ayrica az miktarda çay, patates, elma ve armut yetistirilir.Kiyi kesimlerinde balikçilik önemli gelir kaynagidir. En çok hamsi avlanir. Ilçe topraklarinda bakir yataklari vardir. Zengin bir orman örtüsüne hâkim olmasina ragmen, ormancilik fazla gelismemistir.

Ilçe merkezi, deniz kiyisinda, Özlüce Deresi agzinda kurulmustur. Giresun- Trabzon sâhil yolu ilçeden geçer. Il merkezine 27 km mesâfededir. Eski bir yerlesim merkezidir. Ticârî iliskileri daha çok Trabzon’la yapilir. Belediyesi 1954’te kurulmustur.

Eynesil: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 16.692 olup, 6713’ü ilçe merkezinde, 9979’u köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 12 köyü vardir. Yüzölçümü 51 km2 olup, nüfus yogunlugu 327’dir. Ilçe topraklari dar kiyi ovasi ve hemen ardindan yükselen daglardan meydana gelir.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri findik ve çaydir. Misir, patates, elma ve armut üretimi iç tüketime yöneliktir. Kiyi kesimlerinde balikçilik daglik bölgelerde ise küçükbas hayvan besiciligi yapilir.

Ilçe merkezi deniz kiyisinda kurulmustur. Giresun-Trabzon karayolu ilçeden geçer. Il merkezine 69 km mesâfededir. Ticârî iliskileri daha çok Trabzon ile yapilir. 1960’ta ilçe merkezi olan Eynesil’in belediyesi 1953’te kurulmustur.

Görele: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 43.949 olup, 20.745’i ilçe merkezinde, 23.204’ü köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 48 köyü vardir. Ilçe topraklari dar kiyi ovasi ve hemen ardindan yükselen daglik arâziden meydana gelir. Daglar gür ormanlarla kaplidir. Baslica akarsuyu Çanakçi Deresidir. Daglardan kaynaklanan sulari küçük dereler toplar.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri findik, misir ve çaydir. Az miktarda elma, armut ve patates yetistirilir. Daglik bölgelerde koyun ve keçi besiciligi, kiyilarda ise balikçilik ve tekne yapimciligi baslica ekonomik ugrastir. Dograma, hizar, mobilya, findik kirma ve karoser atölyeleri baslica sanâyi kuruluslaridir. Ilçe topraklarinda demir yataklari vardir.

Ilçe merkezi deniz kiyisinda kurulmustur. Eski bir yerlesim merkezidir. Giresun-Trabzon sâhil karayolu ilçeden geçer. Il merkezine 57 km mesâfededir. Balikçi teknelerinin yanasmasina uygun iskelesi 120 m uzunluktadir. Ilçe belediyesi 1873’te kurulmustur.

Güce: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 15.614 olup, 2890’i ilçe merkezinde, 12.724’ü köylerde yasamaktadir. Ilçe topraklari genelde dagliktir. Ekonomisi tarima dayalidir. Yüksek kesimlerde hayvancilik ve aricilik yapilir. Tirebolu merkez bucagina bagli belediyelik bir köyken, 9 Mayis 1990’da 3644 sayili kânunla ilçe oldu.

Kesap: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 26.504 olup, 8208’i ilçe merkezinde, 18.296’si köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 33, Karabulduk bucagina bagli 7 köyü vardir. Yüzölçümü 222 km2 olup, nüfus yogunlugu 116’dir. Ilçe topraklari diger kiyi ilçelerinde oldugu gibi, dar kiyi seridi ve hemen ardindan yükselen daglardan meydana gelir. Daglar kizilagaç, kayin ve ladin agaçlari ile kaplidir. Kesap Deresi daglardan kaynaklanan sulari toplar.

Ekonomisi tarima dayanir. Baslica tarim ürünleri findik ve misirdir. Ayrica az miktarda patates, elma, armut yetistirilir. Kiyi kesiminde balikçilik, daglik bölgelerde ise hayvancilik yapilir. Un, findik kirma fabrikalari baslica sanâyi kuruluslaridir.

Ilçe merkezi, deniz kiyisinda kurulmustur. Giresun-Trabzon sâhil yolu ilçeden geçer. Il merkezine 13 km mesâfededir. 1945’te ilçe olan Kesap’in belediyesi ayni sene kurulmustur. Yakinligi sebebiyle il merkezi ile birlesmek üzeredir.

Piraziz: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 17.643 olup, 7685’i ilçe merkezinde, 9958’i köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 17 köyü vardir. Ilçe topraklari dar kiyi seridi ve hemen bunun ardindan yükselen daglardan meydana gelmistir. Daglar ormanlarla kaplidir.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri findik, misir ve fasulyedir. Ormancilik ilçe ekonomisinde önemli yer tutar. Balikcilik iç tüketime yöneliktir. Findik kirma atölyeleri baslica sanâyi kuruluslaridir.

Ilçe merkezi, deniz kiyisinda kurulmustur. Ordu-Giresun sâhil yolu ilçeden geçer. Bulancak ilçesine bagli bir bucak iken, 19 Haziran 1987’de 3392 sayili kânunla ilçe oldu. Il merkezine 18 km mesâfededir.

Sebinkarahisar: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 39.897 olup, 23.330’u ilçe merkezinde, 16.567’si köylerde yasamaktadir. Merkez bucagina bagli 55 köyü vardir. Yüzölçümü 1378 km2 olup, nüfus yogunlugu 29’dur. Ilçe topraklari dagliktir. Kuzeyinde Giresun Daglari güneyinde Kelkit Vâdisi yer alir. Daglardan kaynaklanan sulari Kelkit Çayi toplar. Avutmus Deresinin Kelkit Çayina katildigi yerde düzlükler vardir.

Ekonomisi tarim ve hayvanciliga dayanir. Baslica tarim ürünleri bugday, tütün, sekerpancari, kizilcik, arpa ve çavdardir. Cevizi meshurdur. Çok miktarda sigir ve koyun beslenir. Aricilik ve koyunculuk gelismistir. Ilçe topraklarinda sap, simli kursun, linyit, uranyum ve flüorit yataklari vardir. Önemli bir sanâyi kurulusunun olmadigi ilçede, dokumacilik yapilir.

Ilçe merkezi, Avutmus Deresi vâdisinin batisinda kurulmustur. Denizden yüksekligi 1500 metredir. Giresun-Susehri-Sivas karayolu ilçeden geçer. Il merkezine 92 km mesâfededir. Çok eski bir yerlesim merkezi olan Sebinkarahisar 1923’te il, 2197 sayili kânunla 1933’te ilçe oldu. Belediyesi 1933’te kurulmustur.

Tirebolu: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 33.458 olup, 13.144’ü ilçe merkezinde, 20.314’ü köylerde yasamaktadir. Ilçe topraklari kiyidaki dar düzlüklerin hemen ardindan yükselen daglardan meydana gelir. Daglardan kaynaklanan sulari Dogankent (Harsit) Çayi ve Gelevera (Özlücü) Deresi toplar. Daglar kestane, kizilagaç, ladin ve kayin ormanlari ile kaplidir. Yüksek kesimlerde hayvancilik açisindan önemli yaylalar vardir.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri misir, findik, patates, elma, armut, fasülye ve çaydir. Yaylalarda hayvancilik ve aricilik yapilir. Kiyi kesimlerinde balikçilik önemli gelir kaynagidir. Findik kirma, çay ve kereste fabrikalari baslica sanâyi kuruluslaridir. Ilçe topraklarinda simli kursun, barit, bentonit ve mermer yataklari vardir.

Ilçe merkezi deniz kiyisinda küçük bir yarimada üzerinde kurulmustur. Giresun-Trabzon sâhil karayolu ilçeden geçer. Il merkezine 39 km mesâfededir. Çok eski bir yerlesim merkezidir. Ilçe belediyesi 1877’de kurulmustur.

Yaglidere: 1990 sayimina göre toplam nüfûsu 26.931 olup, 4899’u ilçe merkezinde, 22.032’si köylerde yasamaktadir. Ilçe topraklari dagliktir. Daglardan kaynaklanan sulari Yaglidere toplar.

Ekonomisi tarima dayalidir. Baslica tarim ürünleri findik ve misirdir. Ayrica az miktarda çay, patates, elma ve armut yetistirilir. Yüksek kesimlerdeki yaylalarda hayvancilik yapilir. Ilçe merkezi Yaglidere Vâdisinde kurulmustur. Il merkezine 40 km mesâfededir. Espiye’ye bagli bucakken 19 Haziran 1987’de 3392 sayili kânunla ilçe oldu. Belediyesi 1972’de kurulmustur.

Haber - Analiz : Ali Dursun www.gorelesol.com

Sayfayı Yazdır | Pencereyi Kapat | Resimleri Göster