Hani herkes diyor ya sevginin günü olmaz , her gün sev diye …

Sevelim öyleyse , nedir bize engel olan ?

Hani söyle rolyapmadan , gerçekten bir sevelim , ardinda baska bir beklenti olmaksizin.

Biçimsel olmaksizin salt duygularimizla , sevgimizi sunalim .

Bu ben belki gerçekten mutlu olur o zaman denemeye degmez mi?

Sevgi özlemektir , sevgi sabirla beklemektir , sevgi güvenmektir ve sevgi onu kendinden çok sevmektir. Iste bundandir sevgi emektir.

Sevmek zor zanaattir.

Canin yanar , olur olmaz kalbin çarpar , uykun kaçar , en zoru da dalginlik yapar .

Birilerini dinlerken aniden oradan gidersin , seni orada görenler nerede oldugunu bilemezler bile …

Belki bir yoldur , bir agacin yapragi , deniz dalgasi , kivrim kivrim bulutlar , kir çiçekleri , dilinin dönmedigi bir sözcük , küçük bir tas , denizde yüzen baliklar , kiyiya yakin küçük bir ada …

Bir kucak yabani çiçektir , bir gonca güldür olmadik zamanda bakarsin elindedir , batmasin diye dikenleri bile kesilmistir.

Hiç birinin maddi bedeli yoktur sadece sevgidir ve onun anisidir.

En degerli pirlanta dan , en pahali çiçekten degerlidir.

Yürekten paylasilmis sevginin degerini sevenler bilir.

Kimisi buna ask diyor , sevgi olmadan ask olur mu , ona hem uçucu diyorlar , ask sevginin gaz halimi hani bak kayboldu gitti der gibi…

Uzun yillar süren evliliklere bakiyorum , birbirine benzemeye baslamis iki insan görüyorum , bir süre sonra davranislar aynilasmaya basliyor yada aliskanliklar ortak olusuyor.

Aynilasmaktan vazgeçenler mi ayiriyor yollarini ?

Yol ayrimi vazgeçmekle basliyor.

Sevgi sadece bir insani sevmek degildir diyorlar , dogayi sevmektir , dostlari sevmektir onlari da sevelim insan yüregi çok büyük hepsini sever öyle de çok sever ki…

Ne kadar kaçmaya çalissa da bu yürek sever , inkar da etse sevilmeyi ister öyle de çok ister ki , söyleyin, buna kaç kisi karsi çikar?

Insaniz kabul edelim sevmedigimiz yemegi yemeyiz , sevmedigimiz rengi giymeyiz sevgiyi öyle boyutlarla almisiz ki yasamimiza bir insani sevmek mi fazla gelecek bize…

Sevgi gününde konustugum dostlarimdan çogu benim sevgilim yok dediler , neden böyle desinler bu bosluk ruhlarinda olmasa.

Aslolan sadece animsanmak birinin seni baskalarindan daha çok unutmadigini bilmek bu bile yeter.

Insanin , insana sevgisi bunca güzel olmasa bu kadar çok siir , sarki , roman olur muydu ve umutsuz asklarin öykülerini beyaz perde de izleyenler neden döktüler onca gözyasini.

Sevgiden vazgeçmeyen yüreklerin cesareti adina kimse sevgisiz kalmasin…