O ne menem isti...

Gecedeki duru sükûn
Gemileri batiracak kadar acimasizken,
Gurbetin ortasindan
Simdi çiksam yola
Aç, susuz, yürüsem durmadan
Baygin düssem evimin bahçesine...
Gelirken bir parça
Yanimda getirseydim
Simdiye filiz verecek olan
Annemin leylagi dibinde
Bulsaydi beni kardesim...
Kardesim,
Hani karnim burnumdayken,
Rüyama girmisti ya,
‘'Bana bi su ver,su ver!''
Diye seslendigim gibi,
Kolumdan tutup kaldirirken,
Topragimdan aldigim cesaretle
Ilk defa korkmadan
Hatta arsizca
Haykirsam çiglik çigliga;

‘'Hiç huzur vermedin,
In üstümden dünya!''

Sürüklenerek girince kapidan
Aha da baba ocagi!
Üsüsseler basima
Sarsalar kanadini
Yuvadan atilanin...
Disarda leylaklar
Içerde leylekler...
Yorgunum annem...

Ben de bir bey kiziydim.
Yesilirmak tarardi saçimi, amma,
Senin gibi içim ezik simdi
Kral kizi Sonusa,
Söylesene, beni sürgüne salan
Öz vatanim ne yanda...